رابطه شیوه های والدگری و خشونت علیه والدین در نوجوانان: نقش میانجی مشکلات عاطفی و رفتاری

خشونت نوجوان علیه والدین به عنوان یکی از چالش های مهم در نظام خانواده شناخته می شود که تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه شیوه های والدگری و خشونت علیه والدین در نوجوانان با نقش میانجی مشکلات عاطفی و رفتاری بود. جامعه آماری شامل تمامی والدین دارای فرزند ۱۲ تا ۱۷ سال شهر آمل در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از بین آن ها ۴۹۹ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه ابعاد و سبک والدگری، پرسشنامه خشونت فرزند نسبت به والد و پرسشنامه توانایی ها و مشکلات استفاده شد. مدل مفروض با استفاده از مدل یابی معادله ساختاری مبتنی بر ماتریس کوواریانس و به کمک نرم افزارAMOS-۱۸ تحلیل شد. یافته ها نشان داد که شیوه های والدگری بر مشکلات عاطفی/رفتاری نوجوانان، اثر معنادار دارد، اما بر خشونت نوجوان علیه والدین اثر مستقیم ندارد، اثر مستقیم مشکلات عاطفی/رفتاری نوجوانان بر خشونت نوجوان علیه والدین نیز، مثبت و معنادار بود. همچنین نتایج حاکی از آن است که مشکلات عاطفی و رفتاری در نوجوانان به عنوان عامل میانجی بین شیوه های والدگری و خشونت نوجوان علیه والدین عمل می کند که با تشخیص و مداخله به هنگام این اختلالات و نیز اصلاح شیوه های فرزندپروری می توان جهت پیشگیری از خشونت علیه والدین اقدام نمود

کلیدواژه ها:

خشونت نوجوان علیه والدین ، شیوه های والدگری ، فرزندپروری ، مشکلات عاطفی و رفتاری ، والدآزاری