اثربخشی روایت درمانی گروهی بر کیفیت زندگی باروری و خودکارآمدی ناباروری در زوجین درگیر با ناباروری

پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی روایت درمانی بر کیفیت زندگی باروری و خودکارآمدی ناباروری در زوجین درگیر با نابارور صورت گرفت. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه افراد نابارور رجوع کننده به مراکز و درمانگاه های ناباروری در نیمه اول سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند. از این بین ۳۲ نفر با روش نمونه گیری غیراحتمالی در دسترس و با در نظر گرفتن ملاک های ورود و خروج انتخاب و در دو گروه آزمایشی و کنترل گماشته شدند. گروه آزمایش در طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای روایت درمانی را طبق پروتکل دریافت کردند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکرد. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه ها کیفیت زندگی باروری (بویوین و همکاران، ۲۰۱۱) و خودکارآمدی ناباروری (کوزینو و همکاران، ۲۰۰۶) بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته با اندازه گیری های مکرر و به وسیله SPSS ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که روایت درمانی در مرحله پس آزمون و پیگیری بر بهبود کیفیت زندگی باروری و خودکارآمدی ناباروری در گروه آزمایشی در مقایسه با گروه کنترل تاثیر معناداری دارد. بنابراین می توان گفت روایت درمانی یک مداخله موثر برای بهبود کیفیت زندگی باروری و خودکارآمدی ناباروری در زوجین درگیر با ناباروری است.

کلیدواژه ها:

روایت درمانی ، کیفیت زندگی باروری ، خودکارآمدی ناباروری ، زوج های نابارور