واکاوی بار روانی ادراک شده در تجربه زیسته مادران دارای فرزند مبتلا به صرع

چکیده:خانواده نهادی است که اختلال در یکی از اعضا می تواند کل سیستم را تحت تاثیر قرار دهد. وجود کودک مبتلا به صرع چالش های روانی و عاطفی زیادی را به خانواده، به ویژه مادر به عنوان مراقب اصلی، تحمیل می کند. این پژوهش با هدف واکاوی بار روانی خودادراک شده در تجربه زیسته این مادران انجام شد. مطالعه حاضر کیفی و با روش تحلیل مضمون انجام گرفت. نمونه گیری به صورت هدفمند و گردآوری داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. مشارکت کنندگان، ۱۴ مادر دارای کودک مبتلا به صرع از انجمن صرع اصفهان در سال ۱۴۰۳ بودند. تحلیل داده ها با رویکرد براون و کلارک انجام شد. چهار مضمون اصلی شناسایی شد: هیجانات ناخوشایند و استیصال، نگرانی ها و دغدغه ها، انگ اجتماعی و شرم، بار مراقبتی و حمایت ناکافی. یافته ها نشان می دهند تجربه این مادران تحت تاثیر عوامل روانی و اجتماعی متعددی است که بر کیفیت زندگی و روابط آن ها اثرگذار است. چالش های مراقبتی و مدیریت موقعیت های دشوار برجسته بودند، در حالی که حمایت های اجتماعی و فردی نقش موثری در بهبود وضعیت روانی آن ها داشت. پیشنهاد می شود مداخلات روانی-اجتماعی برای کاهش بار روانی و ارتقای تاب آوری این مادران طراحی شود

کلیدواژه ها:

بار روانی ادراک شده ، تجربه زیسته ، صرع ، مادر ، مراقبت