بهبود یادگیری و رضایتمندی دانشجویان رشته داروسازی در درس فیزیولوژی به دنبال استفاده از روش آموزش همکار در ارزشیابی امتحان پایانی

مقدمه: آموزش همکار یک استراتژی آموزشی می باشد که در تعدادی از دانشگاه ها مورد استفاده قرار می گیرد، اگرچه هیچ ارزیابی منسجمی برای بررسی پذیرش این روش در میان دانشجویان وجود ندارد. از این رو هدف مطالعه حاضر بررسی نگرش دانشجویان رشته داروسازی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در مورد استفاده از روش آموزش همکار در میزان یادگیری و عملکرد آن ها در امتحان پایان ترم فیزیولوژی می باشد. روش کار: در این مطالعه، در مجموع ۱۰۹ نفر از دانشجویان سال اول (گروه ۱) و سال دوم (گروه ۲) شرکت نمودند. یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد، میانگین نمرات درس سلول در گروه اول که به روش آموزش همکار ارائه و ارزشیابی شد، به صورت معنی داری در مقایسه با گروه دوم که به روش معمول ارزشیابی شد افزایش یافت. همچنین، میانگین نمرات دانشجویان در هر دو گروه برای دروسی که به روش آموزش همکار ارزشیابی شدند در مقایسه با دروسی که به روش معمول ارزشیابی شدند افزایش معنی داری داشت و دانشجویان نگرش مثبتی نسبت به استفاده از این روش به عنوان بخشی از ارزشیابی واحد درسی داشتند. نتیجه گیری کلی: به طور کلی دانشجویان در خصوص استفاده از روش آموزش همکار فیدبک مثبتی را نشان دادند که همراه با ادعای بهبود درک مباحث و افزایش اعتماد به نفس در دانشجویان بود، که همسو با نتایج مبنی بر افزایش میانگین نمرات دروس ارزشیابی شده توسط این روش بود.

کلیدواژه ها:

آموزش همکار ، یادگیری ، فیزیولوژی ، دانشجویان رشته داروسازی