بازنگری جهت گیری ساختمان های معاصر شهر یزد بر اساس اصول معماری بومی و راهبردهای طراحی اقلیم محور

شهر یزد، به عنوان یک بافت تاریخی منحصربه فرد در مرکز فلات ایران، همواره نیازمند رویکردی هوشمندانه در طراحی و توسعه شهری، به ویژه در مواجهه با چالش های اقلیمی گرم و خشک بوده است. این پژوهش با هدف بازنگری و ارائه راهکارهای عملی در جهت بهبود جهت گیری و استقرار ساختمان های معاصر شهر یزد بر اساس اصول طراحی اقلیمی، انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی بوده و شامل مطالعات کتابخانه ای، تحلیل داده های اقلیمی منطقه (دما، تابش خورشیدی، باد غالب) و تحلیل الگوی فضایی ساخت وسازهای موجود است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که عدم انطباق جهت گیری غالب ساختمان های معاصر با شرایط اقلیمی مطلوب، منجر به افزایش بار حرارتی و مصرف انرژی شده است. بر این اساس،راهکارهایی اجرایی در سه مقیاس «واحد ساختمانی»، «بلوک شهری» و «ضوابط شهرسازی» تدوین گردید. این راهکارها با تمرکز بر بهینه سازی جذب حرارت خورشیدی در زمستان و به حداقل رساندن آن در تابستان، و همچنین بهره گیری از پتانسیل بادهای غالب محلی، طراحی شده اند. اجرای این راهکارها می تواند به افزایش پایداری و آسایش حرارتی در بافت شهری جدید کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

طراحی اقلیمی ، جهت گیری ساختمان ، شهر یزد ، پایداری ، انرژی ساختمان ، معماری بومی.