مدیریت شهری، مدیریت انرژی (معماری انرژی در شهرهای آینده)

مدیریت شهری نقش کلیدی در گذار به سمت شهرهای پایدار و کم کربن ایفا می کند. این پژوهش به بررسی چارچوب ادغام سه منبع اصلی انرژی تجدیدپذیر (خورشیدی، بادی و برق آبی کوچک) در ساختار شهری می پردازد و بر پایداری، تاب آوری و استقلال انرژی تاکید دارد. با تمرکز بر شهر متوسط گلپایگان (دارای میانگین حدود ۲۹۰۰–۳۲۰۰ ساعت آفتابی سالانه و پتانسیل باد متوسط در برخی نواحی)، امکان سنجی نصب پنل های خورشیدی یکپارچه در بافت شهری، توربین های بادی کوچک مقیاس و توسعه نیروگاه های برق آبی کوچک در سدهای موجود (گلپایگان و کوچری) بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که با سیاست گذاری مناسب مدیریت شهری، مدل های مشارکتی بخش عمومی-خصوصی و فرهنگ سازی، می توان سهم انرژی تجدیدپذیر را در مصرف برق شهری تا سطح قابل توجهی افزایش داد و الگویی برای سایر شهرهای متوسط ایران ارائه نمود.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، معماری انرژی ، انرژی های تجدیدپذیر ، شهر هوشمند ، توسعه پایدار