بررسی تاثیر رهبری اقتدارگرا بر تعلق سازمانی کارکنان با نقش میانجی بدبینی سازمانی (مورد مطالعه اداره کل تامین اجتماعی استان چهارمحال بختیاری)

این پژوهش به بررسی تاثیر رهبری اقتدارگرا بر تعلق سازمانی کارکنان اداره کل تامین اجتماعی استان چهارمحال و بختیاری با نقش میانجی بدبینی سازمانی پرداخته است. هدف اصلی این مطالعه شناسایی روابط بین رهبری اقتدارگرا، بدبینی سازمانی و تعلق سازمانی است. برای دستیابی به این هدف، از روش تحقیق ترکیبی شامل رویکردهای کیفی و کمی استفاده شد. در مرحله کیفی، داده ها از طریق مصاحبه های عمیق با ۱۵ نفر از کارشناسان و مدیران جمع آوری شد که به شناسایی چالش ها و عوامل موثر در تعلق سازمانی کمک کرد. در مرحله کمی، یک پرسشنامه استاندارد طراحی و بین ۳۰۰ نفر از کارکنان توزیع گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد و از آزمون های توصیفی و استنباطی برای بررسی روابط بین متغیرها استفاده گردید. نتایج نشان داد که رهبری اقتدارگرا به طور معناداری موجب افزایش بدبینی سازمانی و کاهش تعلق سازمانی در کارکنان می شود. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که بدبینی سازمانی به عنوان یک میانجی در این رابطه عمل می کند و بر احساس تعلق کارکنان تاثیر منفی می گذارد. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که سازمان ها به سمت رهبری مشارکتی و بهبود فرآیندهای ارتباطی حرکت کنند تا بهبود کیفیت تعلق سازمانی و کاهش بدبینی را فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

رهبری اقتدارگرا ، تعلق سازمانی ، بدبینی سازمانی ، روش تحقیق ترکیبی ، تحلیل کیفی ، تحلیل کمی ، کارکنان ، اداره کل تامین اجتماعی ، چهارمحال و بختیاری