سنجش تاثیر سرمایه روانشناختی بر تاب آوری شغلی کارکنان (مطالعه موردی: اداره بنادر و دریانوردی بوشهر)

هدف پژوهش حاضر، سنجش تاثیر سرمایه روانشناختی بر تاب آوری شغلی کارکنان اداره کل بنادر و دریانوردی استان بوشهر بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل ۷۰۰ نفر از کارکنان این اداره در سال ۱۴۰۴ بود که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی ساده، تعداد ۶۳۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد سرمایه روانشناختی لوتانز (PCQ-۲۴) و پرسشنامه تاب آوری شغلی (TSCI) گردآوری شدند. پایایی و روایی ابزارها با ضرایب آلفای کرونباخ بالاتر از ۰.۸۴ و شاخص های پایایی ترکیبی و روایی همگرای مطلوب تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و با نرم افزار Smart-PLS انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که سرمایه روانشناختی تاثیر مثبت، مستقیم و معناداری بر تاب آوری شغلی کارکنان دارد (۶۸/۰β= ؛۴۳/۱۲t=) همچنین، مولفه های سرمایه روانشناختی شامل خودکارآمدی (۴۵/۰β=)، امیدواری (۳۹/۰β=) و خوش بینی (۳۲/۰β=)نیز به طور جداگانه بر تاب آوری شغلی تاثیر مثبت و معناداری داشتند. سرمایه روانشناختی و ابعاد آن در مجموع ۴۶ درصد از واریانس تاب آوری شغلی را تبیین کردند. نتایج این مطالعه بر اهمیت سرمایه گذاری بر جنبه های مثبت روانی نیروی انسانی در سازمان های عملیاتی و پراسترس تاکید دارد و پیشنهاد می کند مدیران با طراحی برنامه های آموزشی و توسعه ای، به تقویت سرمایه روانشناختی و در نتیجه ارتقای تاب آوری شغلی کارکنان بپردازند.

کلیدواژه ها:

سرمایه روانشناختی ، تاب آوری شغلی ، خودکارآمدی ، امیدواری ، خوش بینی ، اداره بنادر و دریانوردی.