بازیافت براده های فولاد Ck۴۵ با سینترینگ پلاسمای جرقه ای :مقایسه با ماشینکاری سنتی و ارزیابی محیط زیستی

رویکردهای پایدار در بازیافت مواد، کلیدی برای کاهش اثرات محیط زیستی فرایندهای تولید به شمار می آیند. در این پژوهش، از براده های تولید شده در ماشینکاری به عنوان منبعی ارزشمند برای بازیافت استفاده شده است، که نه تنها کاهش پسماند، بلکه دستیابی به فرایندهای تولید مقرون به صرفه تر و سازگار با محیط زیست را ممکن می سازد. از این طریق، تولید پودر برای روش های نوین ساخت مانند سینترینگ پلاسمای جرقه ای به عنوان جایگزینی کارآمد و دوستدار محیط زیست برای روش های سنتی ماشینکاری معرفی شده است. در این تحقیق با استفاده از فولاد CK۴۵، چرخه ای بسته برای بازیافت مواد ایجاد شده است که در آن براده های ماشینکاری مجددا به نمونه ای بالک تبدیل و قطعات تحت آزمون های، سختی سنجی و تحلیل XRD قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که روش مبتنی بر بازیافت و متالورژی پودر نه تنها خواص مکانیکی برجسته ای نظیر افزایش ۳۰ واحدی سختی را ارائه می دهند بلکه نسبت به ماشینکاری سنتی، ضمن کاهش مخاطرات محیط زیستی، امکان تولید قطعاتی با ویژگی های پیشرفته را فراهم می آورد. این دستاوردها چشم اندازی جدید برای صنایع حساسی، مانند هوافضا و خودرو ارائه می دهد که در آن کاهش اثرات محیط زیستی و افزایش کارایی، همگام با توسعه فناوری های پایدار محقق می شود.

کلیدواژه ها:

فولاد ، محیط زیست ، بازیافت ، ماشینکاری ، براده ، سینترینگ پلاسمای جرقه ای