بررسی حق اشتغال زنان در حقوق بین الملل

حقوق زنان از جمله حقوق شغلی آن­ها از موضوعات مهمی است که همزمان با صنعتی شدن جوامع و ترویج مباحث حقوق بشری، اهمیت فزاینده ای پیدا کرده است. اشتغال حقی است که دولت ها و جامعه باید آن را برای هر کسی از جمله زنان که قادر به انجام آن هستند، تضمین کنند و هر انسانی آزادی انتخاب کار شایسته را دارد؛ به ­گونهای که هم مصلحت خود و هم مصلحت جامعه برآورده شود. در اسناد بین الملل حقوق بشر و همچنین مقاوله نامه های سازمان بین­المللی کار، حق بر اشتغال، شرایط و محدودیت های آن مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش به بررسی اشتغال زنان در حقوق بین­الملل می پردازد. روش مورد استفاده در این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی می باشد و برای جمع آوری اطلاعات از رویکرد اسنادی استفاده شده است. در نتیجه زنان در اسناد بین المللی از حق برابری در اشتغال و حقوق برخوردار هستند. بر مبنای قانون مبارزه با عدم تبعیض جنسیتی و کنوانسیون حقوق تجارت بین الملل در همه رده های شغلی زنان از حقی برابر با مردان در اشتغال برخوردارند. قوانین بین المللی از دهه ۱۹۸۰ میلادی به طور جدی به موضوع تبعیض جنسیتی در اشتغال برای زنان ورود کرده اند و بر مبنای منشور حقوق بشر سعی در ایجاد حق برابر برای اشتغال و تساوی حقوق کار بین زنان و مردان شده است.

کلیدواژه ها:

حق اشتغال ، زنان ، حق برابری ، تبعیض