تاثیر نهادهای مستقل بین المللی بر کارآمدی تحریم ها در حقوق تجارت بین الملل

با توجه به افزایش بی سابقه استفاده از تحریم های اقتصادی به عنوان ابزار سیاست خارجی، تنش میان مشروعیت این اقدامات و الزامات حقوق تجارت بین الملل (از جمله آزادی تجارت و امنیت قراردادی) به یکی از چالش برانگیزترین موضوعات حقوقی معاصر تبدیل شده است. این پژوهش به بررسی نقش نهادهای مستقل بین المللی از جمله دیوان بین المللی دادگستری، سازمان تجارت جهانی، دیوان عدالت اتحادیه اروپا و نهادهای داوری تجاری بین المللی در شکل دهی به کارآمدی تحریم ها می پردازد. هدف پژوهش، تحلیل کارکرد این نهادها در ایجاد موازنه میان اراده سیاسی دولت ها و الزامات حقوقی است. پرسش اصلی پژوهش آن است که نهادهای مذکور چگونه بر افزایش یا کاهش کارآمدی تحریم ها تاثیر می گذارند؟ این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از رویه قضایی و آرای نهادهای بین المللی انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که این نهادها با ایفای سه نقش کلیدی یعنی هنجارسازی (از طریق تفسیر استثنائات امنیتی)، تضمین حقوق بنیادین (مانند حق دفاع در فهرست گذاری اشخاص) و ارائه چهارچوب های حل اختلاف، به کارآمدی بلندمدت تحریم ها یاری می رسانند. نتیجه آن که اگرچه نهادهای مستقل در کوتاه مدت ممکن است اجرای تحریم ها را با محدودیت مواجه کنند، اما با مشروعیت بخشی و ایجاد رویه های شفاف، به پایداری و پیش بینی پذیری رژیم های تحریمی در نظام حقوق تجارت بین الملل کمک می کنند.

کلیدواژه ها:

تحریم های اقتصادی ، سازمان تجارت جهانی ، دیوان بین المللی دادگستری ، دیوان عدالت اتحادیه اروپا ، داوری تجاری بین المللی