روش مواجهه با عقل از دیدگاه علامه مجلسی و مکتب تفکیک

مساله عقل و کارکرد آن در معرفت دینی از مباحث مورد اختلاف در اندیشه اسلامی است. با توجه به تاکید دیدگاه تفکیک بر نقل گرایی و ارائه رویکردی حداقلی یا انکاری نسبت به نقش عقل در فهم دین، این پژوهش درصدد است تا با تحلیل روش علامه مجلسی -که به نقل گرایی مشهور است- در مواجهه با عقل و مقایسه آن با دیدگاه تفکیکی، میزان همسویی یا تمایز این دو رویکرد را تبیین کند. بنابراین سوال اصلی این تحقیق نظری و مساله محور، چیستی روش مواجهه با عقل از دیدگاه علامه مجلسی و نگره تفکیک و نقاط اشتراک و افتراق آن دو است. داده های پژوهش از طریق مطالعات کتابخانه ای و تحلیل آثار علامه مجلسی و صاحبان تفکیک به دست آمده است. یافته اینکه با ارزیابی عقلی و نقلی داده ها روشن شد که علامه مجلسی، رویکردی ایجابی در مواجهه با عقل به عنوان یکی از قوای نفسانی داشته و پذیرای ادراکات عقلی است، در حالی که تفکیکیان با رهیافت های مختلف مدرکات چنین عقلی را یا نپذیرفته و یا فاقد کارکرد در معرفت دینی می دانند. نتیجه اینکه علامه مجلسی و تفکیکیان در مواجهه با عقل اختلاف بنیادی دارند و دیدگاه های آنان به هم نزدیک نیست. همچنین، روش تفکیکیان در مواجهه با عقل با اشکالات متعددی روبروست و دیدگاه ایشان نادرست به نظر می رسد.کلیدواژه ها: مواجهه با عقل، علامه مجلسی، مکتب تفکیک، روش شناسی علامه مجلسی، روش شناسی مکتب تفکیک.