تخمین میزان قابلیت انتقال و هدایت هیدرولیکی آبخوان دشت هشتگرد به روش آزمون افت پله ای توسط نرم افزار Aquifer win ۳۲

برنامه ریزی جهت مدیریت و بهینه سازی مصرف منابع آب زیرزمینی، به عنوان تامین کننده بخش عمده ای از آب شرب کشور، از زیرساخت های حیاتی در مدیریت منابع آب محسوب می شود. مولفه کلیدی در این برنامه ریزی، محاسبه دقیق بیلان آب است که مستلزم تعیین پارامترهای هیدرودینامیکی آبخوان شامل قابلیت انتقال (T) و هدایت هیدرولیکی (K) می باشد. در این تحقیق، این پارامترها با استفاده از داده های آزمون پمپاژ افت پله ای در سیستم تک چاهی در نقاط مختلف آبخوان دشت هشتگرد (با مساحت ۴۱۱ کیلومترمربع و تیپ آزاد) توسط نرم افزار Aquifer win۳۲ تحلیل و محاسبه شدند. نتایج نشان می دهد که توزیع قابلیت انتقال در سطح دشت متغیر بوده؛ به طوری که کمترین میزان آن در بخش های جنوبی (شهرک کوروش) و جنوب غربی (نجم آباد) و بیشترین مقدار آن در مخروط افکنه کردان و اراضی اطراف آن مشاهده شده است. بر اساس یافته های پژوهش، حداکثر قابلیت انتقال ۳۶۸۲ مترمربع در روز و میانگین آن ۴۴۰ مترمربع در روز برآورد گردید. همچنین میزان هدایت هیدرولیکی با تلفیق نتایج مطالعات ژئوالکتریک (جهت تعیین ضخامت اشباع) و مقادیر قابلیت انتقال محاسبه شد. نتایج نهایی نشان داد که نرخ هدایت هیدرولیکی بین حداقل ۰/۲ متر در روز در نواحی جنوبی و حداکثر ۷/۹ متر در روز در مرکز آبخوان و پایین دست رودخانه کردان متغیر است.

کلیدواژه ها:

Pumping Test ، Hydraulic Conductivity ، Transmissivity ، Aquifer Win۳۲ ، Hashtgerd Plain. ، آزمون پمپاژ ، هدایت هیدرولیکی ، قابلیت انتقال ، AquiferWin۳۲ ، دشت هشتگرد.