طراحی و اعتبار یابی الگوی مشارکت برخط در آموزش عالی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 95

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JEIT-19-3_008

تاریخ نمایه سازی: 16 فروردین 1405

چکیده مقاله:

پیشینه و اهداف: مشارکت به عنوان بخش ذاتی یادگیری مطرح شده است. علاوه بر این، مشارکت بر رضایت یادگیرنده و میزان ماندگاری، تاثیر مثبت می گذارد. مشارکت برخط، بستری را برای یادگیرندگان فراهم می کند تا با همسالان و مربیان خود، فرصت هایی برای همکاری ایجاد کند و دسترسی به منابع و بستری برای به اشتراک گذاشتن دستاوردهای تحصیلی، مشارکت تحصیلی و اشتیاق دانشجویان را افزایش دهد. ازاین رو، مشارکت دانشجویان در یادگیری برخط باید بیشتر موردمطالعه قرار گیرد تا اثرات آن بر میزان یادگیری مشخص شود. درنتیجه بررسی الگوها و مدلهای طراحی آموزشی با رویکرد سیستمی ، مشخص شد که اغلب الگوهای طراحی آموزشی، روش های انعطاف ناپذیری را به دلیل پیشفرض یکسان بودن رویکردهای یادگیری در یادگیرندگان تجویز می کنند. ما نیازمند طراحی و اعتباریابی الگوهای منعطفی هستیم که با توجه به شرایط خاص در حیطه های خاص و با تمرکز بر بهبود عملکرد، مورد بهره وری خاص قرار بگیرند. شکافی که در تحقیقات گذشته وجود دارد آن است که به طراحی و اعتباریابی الگوی مشارکت برخط پرداخته نشده است. مولفه های این الگو از چه عناصری تشکیل شده است؟ بنابراین پژوهش حاضر با روش کیفی به دنبال این است تا ابتدا الگوی مشارکت برخط را طراحی و اعتباریابی کند. با این روش در این پژوهش محقق طراحی الگوی مشارکتی برخط را موردبررسی قرار می دهد؛ ازاین رو این تحقیق می تواند هم زمینه تجربی و هم زمینه نظری در زمینه الگوی مشارکت برخط را فراهم سازد. هدف تحقیق حاضر طراحی و اعتبار یابی الگوی مشارکت برخط بود.روش ها : به منظور شناسایی عناصر و مولفه های الگوی مشارکت برخط برای دانشجویان از روش تحقیق کیفی در دو گام استفاده شد؛ که عبارتند از: ۱- سنتز پژوهی ۲- مصاحبه با متخصصان.با استفاده از کلمات کلیدی «یادگیری مشارکتی»، «مشارکت برخط»، «الگوی مشارکت برخط» در پایگاه های اسکوپوس، ساینس دایرکت، پروکوئست، اریک، اشپرینگر و گوگل اسکالر در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ انجام شد. پس ازآن با اعمال معیارهای نهایی ۱۶ مقاله به عنوان نمونه انتخاب شدند. در بخش مصاحبه کیفی جامعه آماری شامل استادان و دانشجویان رشته تکنولوژی آموزشی در دانشگاه دولتی بود. معیار ورود به مطالعه، دارابودن مدرک دکتری تکنولوژی آموزشی و داشتن حداقل ۲ سال سابقه تدریس در محیط یادگیری برخط بود. روش نمونه گیری هدفمند بود که با ۲۰ نفر از استادان و دانشجویان رشته تکنولوژی آموزشی در دانشگاه دولتی مصاحبه نیمه ساختاریافته صورت گرفت. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل محتوای کیفی استقرایی استفاده شد.یافته ها: نتیجه تحقیق نشان داد با بررسی تحقیقات گذشته و دیدگاه متخصصان ۱۳ مولفه شامل اهداف، نظریه های یادگیری، راهبردهای آموزشی و یادگیری، اجتماع کاوشگرانه، جنبه های عصب شناختی، انواع حضور، تعامل، توالی محتوا، نوع محتوا، زیرساخت، ارزشیابی، چالش ها و فرصت ها برای الگوی مشارکت برخط استخراج شد. همچنین نتیجه تحقیق نشان داد که متخصصان، میزان اعتبار الگوی مشارکت برخط را مناسب ارزیابی کرده اند و الگوی مشارکت برخط برای دانشجویان از اعتبار درونی برخوردار است.نتیجه گیری: به طور خلاصه، این بررسی سنتزپژوهی در خصوص شناسایی مولفه های مشارکت برخط در آموزش عالی و ارائه الگویی مفهومی و عملیاتی، روایت دوگانه ای را در این خصوص نشان می دهد. از یک سو، ظرفیت های دگرگون کننده ( از یادگیری شخصی سازی شده گرفته تا روش های آموزشی نوآورانه) نوید قابل توجهی برای بهبود مشارکت در بین استادان و دانشجویان دوره های آموزشی برخط ارائه می دهند. درنتیجه انجام این پژوهش، می توان گفت که خوب است از الگوی آموزشی ارائه شده این در سنتزپژوهی، به عنوان چارچوبی موثر برای افزایش انگیزه و پیشرفت دانشجویان و استادان دوره های آموزشی برخط، جهت مشارکت و تعامل بیشتر، استفاده شود. علاوه بر این، جهت معرفی فناوری ها، ابزارها و راهبردهای افزایش مشارکت به استادان و دانشجویان، باید برنامه هایی آموزشی ارائه شود که در افزایش موفقیت آن ها در این زمینه، مفید خواهد بود.

نویسندگان

سکینه شریفاتی

گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

اسماعیل زارعی زوارکی

گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

حمیدرضا مقامی

گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

علی دلاور

گروه سنجش و اندازه گیری، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

فریبرز درتاج

گروه روان شناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Toro-Troconis M, Alexander J, Frutos-Perez M. Assessing student engagement in ...
  • Amerstorfer CM, Freiin von Münster-Kistner C. Student perceptions of academic ...
  • Axelson RD, Flick A. Defining student engagement. Change: The magazine ...
  • Groccia JE, Hunter MS. The first-year seminar: Designing, implementing, and ...
  • McCormick AC, Kinzie J, Gonyea RM. Student engagement: Bridging research ...
  • Lumpkin A, Achen RM, Dodd RK. Student perceptions of active ...
  • Gower A, Hotker M, Grodach C. Digital participation models as ...
  • Luo N, Li H, Zhao L, Wu Z, Zhang J. ...
  • Nungu L, Mukama E, Nsabayezu E. Online collaborative learning and ...
  • Qin H, Shan Z, Du Y. A research into factors ...
  • Barboni L. From shifting earth to shifting paradigms: How webex ...
  • Hu M, Li H. Student engagement in online learning: A ...
  • Hollister B, Nair P, Hill-Lindsay S, Chukoskie L. Engagement in ...
  • Adedoyin OB, Soykan E. Covid-۱۹ pandemic and online learning: the ...
  • Marty-Dugas J, Rajasingham M, McHardy RJ, Kim J, Smilek D. ...
  • Komljenovic J. The future of value in digitalised higher education: ...
  • Vayre E, Vonthron AM. Psychological engagement of students in distance ...
  • Seifert A, Rössel J. Digital participation. InEncyclopedia of gerontology and ...
  • Gilman HR, Peixoto TC. Digital participation. Handbook of democratic innovation ...
  • Toufani Nejad E, Zarei Zavaraki E, Sharifi Daramadi P, Dawson ...
  • Firoozi F, Taleb Z, Shah Mohammadi N. Presenting a collaborative ...
  • Vezne R, Yildiz Durak H, Atman Uslu N. Online learning ...
  • Vo H, Ho H. Online learning environment and student engagement: ...
  • Sun PP, Zhang LJ. Investigating the effects of Chinese university ...
  • Zain IM. The collaborative instructional design system: An innovative instructional ...
  • Bazargan Harandi A. An introduction to qualitative and mixed research ...
  • Malan M. The effectiveness of cooperative learning in an online ...
  • Barreto D, Oyarzun B, Conklin S. Integration of cooperative learning ...
  • Oyarzun B, Martin F. A Systematic Review of Research on ...
  • Granić A. Enhancing online participation in education: Quarter century of ...
  • van den Berg AC. Participation in online platforms: Examining variations ...
  • Altowairiki N. Online Collaborative Learning: Analyzing the Process through Living ...
  • Jeong KO. Online collaborative language learning for enhancing learner motivation ...
  • Lindsay J, Redmond P. Educator capacity for online global collaborative ...
  • Kalmar E, Aarts T, Bosman E, Ford C, de Kluijver ...
  • Le H, Janssen J, Wubbels T. Collaborative learning practices: teacher ...
  • Wang C, Fang T, Gu Y. Learning performance and behavioral ...
  • Sobko S, Unadkat D, Adams J, Hull G. Learning through ...
  • Haugland MJ, Rosenberg I, Aasekjær K. Collaborative learning in small ...
  • Sugino C. Student perceptions of a synchronous online cooperative learning ...
  • Singh GB, Nor AAM, Musa N, Mohamad CN, Abdullah ML. ...
  • Ozaydın Ozkara B, Cakir H. Participation in online courses from ...
  • Yi S, Zhang Y, Lu Y, Shadiev R. Sense of ...
  • Anderson T. Getting the mix right again: An updated and ...
  • Garrison DR, Anderson T, Archer W. Critical inquiry in a ...
  • Alismaiel, O. A., Cifuentes-Faura, J., & Al-Rahmi, W. M. (۲۰۲۲). ...
  • Qin R, Yu Z. Extending the UTAUT model of tencent ...
  • Polit DF, Beck CT. The content validity index: are you ...
  • نمایش کامل مراجع