تاثیر تمرین ترکیبی (هوازی و مقاومتی) بر بیان شاخص های Bax و VEGF در قلب رت های نر متعاقب مصرف مزمن مت آمفتامین

زمینه و هدف: سوء مصرف مت آمفتامین سبب انفارکتوس میوکارد، سکته مغزی و حتی مرگ مصرف کنندگان می شود. هدف از این پژوهش بررسی اثر تمرین ترکیبی بر بیان شاخص های Bax (پروتئین چهار شبه لنفوم دو لنفوسیت های بی) و VEGF (عامل رشد اندوتلیال عروقی) در قلب رت های نر متعاقب مصرف مزمن مت آمفتامین بود. روش تحقیق : در این مطالعه تجربی،۳۰ رت با وزن ۲۱۰-۲۰۰ گرم به طور تصادفی به سه گروه مساوی شامل کنترل، شم (معتاد) و معتاد+تمرین ترکیبی تقسیم شدند. جهت ایجاد وابستگی، مت آمفتامین به گروه های شم و ترکیبی، به شکل درون صفاقی تزریق شد. تمرین ترکیبی شامل سه روز دویدن روی نوارگردان (با شدت ۵۰ تا ۶۰ درصد حداکثر سرعت) و سه روز تمرین مقاومتی روی نردبان (با شدت۵۰ تا ۶۰ درصد یک تکرار بیشینه ) بود که به مدت شش هفته اجرا شد. پس از ۲۴ ساعت از آخرین جلسه ی تمرین، حیوانات قربانی شدند و در بافت قلب، بیان Bax با روش ایمونوهیستوشیمی و بیان VEGF با روش Real-Time PCR سنجش شد. داده های تحقیق با آزمون تحلیل واریانس یک راهه و تعقیبی بونفرونی و نرم افزار SPSS نسخه ی ۲۶ در سطح معنی داری ۰۱/۰>p تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: در گروه شم، بیان Bax افزایش معنی دار و بیان VEGF کاهش معنی داری (۰۰۱/۰>p) نسبت به گروه کنترل داشت. در گروه تمرین ترکیبی بیان Bax نسبت به گروه شم کاهش معنی دار، و بیان VEGF نسبت به دو گروه شم (۰۰۰۱/۰>p)  و کنترل (۰۰۱/۰>p)  افزایش معنی داری نشان داد. نتیجه گیری: مصرف مزمن مت آمفتامین با افزایش بیان Bax و کاهش بیان VEGF سبب تشدید آپوپتوزیس در بافت قلب شد، در حالی که تمرین ترکیبی با تنظیم کاهشی Bax و تنظیم افزایشی VEGF، اثرات آپوپتوتیک ناشی از مت آمفتامین را به طور معنی داری مهار کرد.

کلیدواژه ها:

تمرین ترکیبی ، مت آمفتامین ، پروتئین Bax ، ژن VEGF