تحلیل ظرفیت های شهرسازی هوشمند در ارتقای تاب آوری شهری

برنامه ریزی شهر هوشمند برای ارتقای تاب آوری شهری اهمیت زیادی دارد، به ویژه در مواجهه با چالش های معاصر مانند افزایش جمعیت شهری و تغییرات اقلیمی. این مطالعه با انجام یک مرور نظام مند ادبیات (SLR)، به بررسی چگونگی ادغام تاب آوری شهری در برنامه ریزی شهرهای هوشمند پرداخته و با تلفیق منابع موجود، مولفه های کلیدی، موانع و عوامل تسهیل کننده را شناسایی می کند. نتایج مطالعه نشان می دهد که ادغام فناوری، اقدامات پایداری و مشارکت شهروندان از عوامل حیاتی برای توسعه موثر شهرهای هوشمند هستند. این مرور بر ضرورت رویکردی یکپارچه برای تاب آوری شهری تاکید دارد و خواستار تداوم پژوهش و همکاری میان ذی نفعان است. همچنین بر این نکته تاکید می کند که پایداری و تاب آوری شهری باید در چارچوب یک نظام شهری مورد توجه قرار گیرند و انجام کار میان رشته ای، مشاوره با ذی نفعان و مشارکت عمومی الزامی است. در نهایت، ادغام خلاقیت و تنوع در شیوه ها و سیاست های برنامه ریزی شهری را برای کاهش آسیب پذیری در برابر چالش های معاصر شهری توصیه می کند. این مطالعه در پایان، پیامدهایی را برای شیوه های برنامه ریزی شهری و توسعه سیاست ها ارائه می دهد و بر راهبردهای نوآورانه و فراگیر برای ارتقای تاب آوری شهری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تاب آوری شهری ، شهرهای هوشمند ، پایداری ، برنامه ریزی شهری ، حکمرانی