نقش حکمرانی چندسطحی در بهبود کارایی مدیریت شهری پایدار

در سراسر جهان، شبکه های فراملی رو به افزایشی از اقدامات اقلیمی وجود دارند که توسط بازیگران غیر دولتی هدایت می شوند. ادبیات گسترده ای مدل های حکمرانی چندسطحی تغییرات اقلیمی را مورد بررسی قرار داده است که عمدتا بر مشارکت شهرها و دولت های محلی تمرکز دارد. به میزان کمتری، پژوهش ها بر همکاری بین ادارات منطقه ای و دولت های محلی متمرکز شده اند. در این زمینه، ما مدل حکمرانی چندسطحی مشاهده شده در چارچوب «عهدنامه شهرداران» (CoM) را معرفی می کنیم که با عنوان هماهنگ کنندگان قلمرویی عهدنامه (CTCs) شناخته می شود. ابتکار CoM تا اکتبر ۲۰۱۷ بیش از ۷۶۰۰ عضو دارد که جمعیتی معادل ۲۳۸ میلیون نفر از شهرهای اروپایی، آسیای مرکزی و جنوب مدیترانه را در بر می گیرد. ویژگی منحصر به فرد CoM نسبت به سایر ابتکارات فراملی، مشارکت شهرهای کوچک و متوسط (با جمعیت کمتر از ۱۰ هزار نفر) در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای است؛ به طوری که تقریبا ۶۶٪ اعضا، عمدتا شهرهای کوچک، با حمایت CTCها همراهی می شوند.در این مقاله نقش مناطق و استان ها به عنوان CTCها در حمایت از مقامات محلی کوچکتر برای برنامه ریزی انرژی-اقلیم را معرفی، تحلیل و بحث می کنیم و نمونه هایی از همکاری موفق بین سطوح مختلف دولت را ارائه می دهیم. در نهایت، کشورهایی در اتحادیه اروپا که مدل حکمرانی چندسطحی مبتنی بر CTCها همانند آنچه در عهدنامه مشاهده شده است، احتمالا موفق خواهد بود را شناسایی و بررسی می کنیم.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: میثاق شهرداران ، حکومت چند سطحی ، کاهش اثرات اقلیمی ، برنامه ریزی انرژی ، مقامات محلی ، مناطق