بررسی اثرات مولفه های شهرسازی بر آسایش حرارتی شهروندان شهر تبریز با استفاده از نرم افزار انوی مت

در عصر کنونی با توجه به گسترش روزافزون شهرنشینی، توجه به محیط ها و فضاهای شهری اهمیت ویژه ای یافته است. پس از کم توجهی های ادوار گذشته نسبت به فضاهای شهری شاهد رشد اهمیت چنین فضاهایی در بستر زندگی شهری هستیم. از سوی دیگر، میل جمعیت به شهرنشینی، سبب ازدیاد جمعیت، افزایش تقاضا در زمینه های مختلف، ایجاد آلودگی های متعدد و متعاقبا سبب تغییرات اقلیمی و کاهش آسایش حرارتی در سطح شهرها گشته است. در بافت های هفت گانه موردمطالعه حاضر (تاریخی، روستایی، سنتی، سنتی نوبنیاد، طراحی شده، حاشیه ای و مجموعه ای) دلایل متعدد از جمله، فرسودگی کالبدی و معابر ناکارآمد، فعالیت های روزانه افراد را نیز دچار مشکل می سازند. از سوی دیگر بروز جزایر حرارتی، کمبود پوشش گیاهی و عوامل اقلیمی متعدد، میزان آسایش حرارتی کاربران را تا حد زیادی کاهش داده است. لذا پژوهش حاضر تلاش کرده است تا با به کارگیری تکنیک های جدید، از جمله مدل سازی و آنالیز خرداقلیم، ضمن بررسی آسایش حرارتی و عناصر کالبدی شکل دهنده محیط، پیشنهادهایی را در جهت کاهش معضلات یاد شده و بهبود میزان آسایش حرارتی در بافت های موردمطالعه شهر تبریز ارائه کند.بر اساس خروجی پژوهش که هم به شکل داده های عددی و هم نقشه های اقلیمی ارائه شده توسط نرم افزار Envi-met، نقش عوامل کالبدی و شهرسازی در بهبود و یا کاهش آسایش حرارتی محسوس است. طبق این یافته ها، پوشش گیاهی، نسبت ارتفاع به عرض (محصوریت) و جهت گیری معابر تاثیر مستقیمی بر بهبود شرایط حرارتی در هریک از محلات موردمطالعه داشته اند. در پایان نیز، پس از تحلیل یافته ها، راهکارها و پیشنهاداتی جهت بهبود میزان آسایش حرارتی ارائه گشته است.

کلیدواژه ها:

آسایش حرارتی ، خرد اقلیم ، عوامل کالبدی ، طراحی شهری