شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر و پیامدهای استعفای عاطفی منابع انسانی در سازمان های دولتی با روش FCM

هدف: باعنایت به پیامدهای مخرب استعفای عاطفی کارکنان در بلندمدت که موجب عدم پاسخگویی به تحولات محیطی، کاهش کارایی، کاهش سرعت فعالیت ها و درآمد سازمان، پژووهش حاضر باهدف شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر و پیامدهای استعفای عاطفی منابع انسانی در سازمان های دولتی انجام پذیرفت. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی از حیث گردآوری اطلاعات در زمره پژوهش های اکتشافی است. همچنین این پژوهش از نوع تحقیقات آمیخته به صورت کیفی و کمی و بر مبنای فلسفه قیاسی استقرایی است. جامعه آماری پژوهش خبرگان هستند که با روش نمونه گیری هدفمند و بر اساس اصل کفایت نظری انتخاب شده اند. ابزار گردآوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه است که روایی و پایایی آن با استفاده از روایی محتوایی و روایی نظری و روش پایایی سنجی درون کدگذار و میان کدگذار تائید شد. هم چنین ابزار گردآوری اطلاعات در بخش کمی پرسشنامه است که روایی و پایایی آن با استفاده از روایی محتوایی و پایایی باز آزمون تائید شد. داده های کیفی با روش تحلیل محتوا و داده های کمی با روش نقشه شناختی فازی (FCM) تحلیل گردید. یافته ها: یافته های پژوهش حاضر مشتمل بر شناسایی عوامل موثر و پیامدهای پیامدهای استعفای عاطفی منابع انسانی در سازمان های دولتی می باشد.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش حاکی از آن است که استراسیسم در محل کار، عدم نگرش عدالت محور در سازمان و سرپرستی توهین آمیز مهم ترین عوامل موثر بر استعفای عاطفی کارکنان هستند. هم چنین عدم احساس تعلق کارکنان، کاهش ظرفیت نوآوری راهبردی و اشاعه اهمال کاری به عنوان مهم ترین پیامدهای استعفای عاطفی کارکنان در سازمان های دولتی شناسایی شدند.

کلیدواژه ها:

کناره گیری ، استعفای عاطفی ، منابع انسانی ، سازمان های دولتی نقشه شناختی فازی