نقش سرزندگی راهنمایان گردشگری در ایجاد رضایت شغلی با نقش تعدیلگر محیط راهنمایی

سرزندگی راهنمایی گردشگری مفهوم جدیدی در گردشگری است که نقش مهمی در ایجاد ارتباطات عاطفی و مهمان نوازی دوستانه راهنمایان گردشگری ایفا می کند. این مطالعه با هدف سنجش تاثیر سرزندگی راهنمای گردشگری بر رضایت شغلی و نقش تعدیلگر محیط راهنمایی انجام گرفته است. در این تحقیق از رویکرد کمی و با جهت گیری کاربردی به منظور آزمون فرضیه های تحقیق استفاده شده است. جامعه هدف این تحقیق، راهنمایان گردشگری بود که تعداد ۲۶۰ نفر از آنها به صورت آنلاین به عنوان نمونه انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از معادلات ساختاری و نرم افزار Amos انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان دهنده تایید مدل تحقیق از نظر شاخص های معادلات ساختاری و تحلیل عاملی بود. همچنین نتایج فرضیه های تحقیق نشان داد که ابعاد سرزندگی راهنمایان گردشگری شامل راهنمای بازیگوش، راهنمایی جذاب، راهنمایی خلاقانه و راهنمایی تعاملی با ترتیب با ضرایب مسیر ۶۳/۰، ۳۴/۰، ۳۰/۰ و ۸۵/۰ و مقادیر t به ترتیب ۸۱/۶، ۲۶/۴، ۱۴/۴ و ۲۳/۸ تاثیر مثبت و معناداری بر رضایت شغلی راهنمایان گردشگری دارند. مقدار ضریب تعیین نیز نشان داد که ابعاد سرزندگی راهنمایان بیش از ۴۱ درصد از تغییرات رضایت شغلی را تبیین می کنند. بررسی نقش تعدیلگری محیط راهنملیی نیز نشان از تایید نقش آن در ارتباط بین سرزندگی راهنمایان گردشگری و رضایت شغلی دارد به طوری که در میان راهنمایان تورهای بین المللی میزان تاثیرگذاری سرزندگی بر رضایت شغلی بیش از تورهای داخلی است. یافته های حاصل از این مطالعه می تواند به توسعه مبانی نظری سرزندگی در گردشگری و نیز افزایش سطح کیفیت خدمات و رضایت شغلی راهنمایان گردشگری منجر شود.

کلیدواژه ها:

راهنمایان تور ، بازیگوشی ، گردشگری ، رضایت شغلی ، شغل عاطفی