کودکانADHDدوره دبستان، زمان طلایی تشخیص

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 18

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PAYA-7-85_040

تاریخ نمایه سازی: 21 اسفند 1404

چکیده مقاله:

هدف اصلی این پروژه ،با توجه به رشد صعودی شیوع اختلال بیش فعالی (ADHD) در جوامع معاصر، تدوین و اجرای یک برنامه آموزشی مداخلاتی برای پرسنل مدارس ابتدایی است. این برنامه با هدف ارتقاء سطح شناخت و آگاهی پرسنل در خصوص شناخت بیش فعالی طراحی شده است. این اختلال، با توجه به مبنای چندعاملی آن، که شامل ترکیبی از عوامل ژنتیکی(GENETIC) و عوامل محیطی(ENVIRONMENTAL) گسترده است، دارای پیچیدگی است و تعیین یک عامل اصلی را درسبب شناسی(Etiology) دشوار می سازد. وظیفه انسانی ما الزام میکند که با طرح و روش های نو و کاربردی ،از رشد سریع آن در جامعه جلوگیری کنیم . اختلال عصبی-رشدی نقص توجه -یا بیش فعالی جزء سرآمدترین اختلال هایی است که دربین کودکان و نوجوانان وجود دارد . زمان بروز و نمایان شدن تظاهرات بالینی (Clinical)در محدوده سنی ۵تا۷ سالگی است که شامل الگوهایی از قبیل: بیش فعالی حرکتی تکانی (جنب و جوش زیاد به طوری که یکجا بند شدن برای فرد اذیت کننده باشد)،بی توجهی پایدار، عدم تنظیم هیجان که اغلب جزء رفتار های پر خطر به شمارمی روند را از خود بروزمی دهند . در صورت بی توجهی به مداخلات زودهنگام، می تواند موجب افت تحصیلی، کاهش اعتماد به نفس، ضعف مهارتهای اجتماعی و حتی بروز مشکالت رفتاری در بزرگسالی شود. در محیط های آموزشی ،اغلب شاهد واکنش های طردشدگی و نادیده انگارانه با همچین دانش آموزانی هستیم که جای تاسف و تامل دارد وهمچین واکنش هایی ،در اصل بااصول عدالت آموزشی و آموزش حمایت گرایانه در تعارض است. یافته های علمی حاکی از آن است که آگاهی معلمان و والدین از ویژگی های این کودکان،میتواند تحقق بخش نظام عدالت آموزشی باشد و به رشد مثبت جامعه کمک چشمگیری کند و یک آموزش حمایتگرایانه انجام شود. استفاده از روشهای آموزشی انفرادی، تقویت انگیزش درونی و اجرای برنامه های ورزشی و پاداش دهی منظم می تواند در کنترل رفتار و بهبود تمرکز آنها نقش چشمگیری داشته باشد.آگاهی در میان پرسنل دوره ابتدایی میتواند کمک شایانی به شخص و در نهایت ،رشد مثبت جامعه انجام دهد.

نویسندگان

عمادرضا پوررشیدی

۱- دانشجو کارشناسی رشته مشاوره و راهنمایی دانشگاه فرهنگیان باهنر اصفهان

سبحان احمدزاده

۲- دانشجو کارشناسی رشته مشاوره و راهنمایی دانشگاه فرهنگیان باهنر اصفهان