مطالعه ی تاثیر روش های تدریس تعاملی بر رشد تفکر خلاق در دانش آموزان دوره ی ابتدایی

تفکر خلاق، به عنوان توانایی تولید ایده ها، راه حل ها و محصولات بدیع و ارزشمند، مهم ترین سرمایه فردی و اجتماعی در قرن بیست و یکم محسوب می شود. دوره ابتدایی، به دلیل انعطاف پذیری بالای مغزی کودکان، فرصتی طلایی برای کاشت و پرورش این توانایی است. این مقاله مروری به بررسی عمیق این مسئله می پردازد که چگونه به کارگیری روش های تدریس تعاملی – در مقابل روش های سنتی معلم محور – می تواند به طور معناداری دامنه و عمق تفکر خلاق دانش آموزان این مقطع را تقویت کند. با تمرکز بر پژوهش های داخلی، این مروری نشان می دهد که رویکردهایی نظیر پروژه محوری، بحث گروهی ساختاریافته، و یادگیری مبتنی بر بازی، با ایجاد محیط های امن برای شکست، تسهیل ارتباطات بین رشته ای و تشویق به پرسشگری عمیق، زیربنای شکوفایی خلاقیت را فراهم می آورند.