اثر روش های تدریس فعال معلم بر تقویت همکاری و مسئولیت پذیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر روش های تدریس فعال معلم بر تقویت همکاری و مسئولیت پذیری دانش آموزان انجام شده است و تلاش دارد رابطه میان شیوه های نوین تدریس، تعامل دانش آموزان و پرورش رفتارهای اجتماعی و اخلاقی آنان را شناسایی کند. در محیط های آموزشی سنتی، غالبا یادگیری به صورت منفعل و انتقالی انجام می شود و دانش آموزان نقش محدودی در فرآیند یادگیری و تصمیم گیری دارند. این وضعیت موجب کاهش انگیزه، کمبود مهارت های اجتماعی، ضعف در مسئولیت پذیری و محدودیت در کار گروهی می شود. به همین دلیل، استفاده از روش های تدریس فعال که دانش آموز را به مرکز یادگیری می نشاند و مشارکت فعال او را در فرآیند آموزش تضمین می کند، اهمیت ویژه ای دارد. روش های فعال تدریس شامل استفاده از بحث گروهی، بازی های آموزشی، کارگاه های عملی، پروژه های گروهی، حل مسئله و شبیه سازی موقعیت های واقعی است که موجب می شوند دانش آموزان علاوه بر یادگیری محتوای علمی، مهارت های اجتماعی، همکاری گروهی، مسئولیت پذیری و توانایی تصمیم گیری را نیز توسعه دهند. این روش ها با ایجاد فرصت های عملی و تعاملی برای دانش آموزان، نقش معلم را از تنها انتقال دهنده محتوا به هدایتگر و تسهیل کننده یادگیری تغییر می دهد و زمینه را برای شکل گیری فرهنگ همکاری و مسئولیت پذیری در کلاس فراهم می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد استفاده مستمر از مسئولیت پذیری را در دانش آموزان تقویت کند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس فعال ، همکاری دانش آموزان ، مسئولیت پذیری ، یادگیری فعال ، مشارکت گروهیحمیدرضا روست