شناسایی ابعاد حکمرانی پوشش گستربرای کاهش فقر قابلیتی

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی ابعاد حکمرانی پوشش گستر برای کاهش فقر قابلیتی انجام شده است. فقر قابلیتی مفهومی است که فراتر از محرومیت مالی و آموزشی، به فقدان توانمندی، آزادی انتخاب، قدرت عمل و مشارکت موثر در عرصه اجتماعی اشاره دارد.روش: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی است. روش گردآوری داده ها، مطالعه اسنادی و کتابخانه ای و روش تحلیل داده ها، تحلیل مضمون است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مقالات منتشرشده در پایگاه های علمی معتبر در بازه ۳۰ سال اخیر بوده که با نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری، ۴۲ پژوهش انتخاب و تحلیل شدند.یافته ها: ابعاد حکمرانی پوشش گستر در شش بعد اصلی و ۲۴ مضمون سازماندهی شدند. این ابعاد عبارتند از: ۱. خط مشی گذاری کاهش فقر (با مضامینی مانند سیاست های کلان اقتصادی و حمایت های اجتماعی هدفمند)؛ ۲. خط مشی گذاری انسان محور (شامل حقوق شهروندی و توانمندسازی چندبعدی)؛ ۳. الگوی حکمرانی توسعه گرا و ظرفیت سازی نهادی؛ ۴. مشارکت چندجانبه ذینفعان شامل دولت، بخش خصوصی و جامعه مدنی؛ ۵. توسعه همه جانبه زیرساخت ها در حوزه هایی مانند انرژی، فناوری اطلاعات و ارتباطات، و توازن منطقه ای؛ و ۶. اهداف نهایی حکمرانی شامل تحقق توسعه پایدار و عدالت اجتماعی با تمرکز بر کاهش نابرابری.نتیجه گیری: احصای این ابعاد، امکان درک همه جانبه تری از فقر قابلیتی را فراهم می کند. این چارچوب می تواند به عنوان مبنایی علمی برای تدوین خط مشی ها و اجرای برنامه های عملی موثر در راستای کاهش پایدار این نوع فقر و ارتقای پوشش گستری اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، فقر قابلیتی ، پوشش گستری اجتماعی ، توانمندسازی