تحلیل تاثیر طراحی معماری فضاهای آموزشی بر عملکردهای شناختی یادگیری مبتنی بر علوم اعصاب

عملکردهای شناختی یادگیری تحت عوامل مختلفی هستند، در این بین، محیط فیزیکی یکی از مهم ترین عوامل است، که به دلیل تاثیر پنهان و ناخودآگاه آن، تا کنون بسیار مورد غفلت قرار گرفته است. پارامترهای مهم عملکردهای شناختی در یادگیری، شامل توجه، حافظه و هیجان می باشد. این سه پارامتر که اساس یادگیری را شکل می دهد، می تواند تحت تاثیر محیط فیزیکی فضای آموزشی قرار گیرند. جهت دستیابی به آموزش بهینه علاوه بر موارد تربیتی، باید فضای معماری مناسبی نیز مهیا گردد تا زمینه ساز فعالیت بهتر توجه، حافظه و هیجان گردد. از همین روی، تاثیر فضای معماری بر عملکردهای شناختی را نمی توان نادیده انگاشت. لذا پژوهش حاضر به دنبال پاسخ گویی به چنین سوالاتی است: کدام مولفه های طراحی فضای آموزشی بر عملکردهای شناختی یادگیری مانند توجه، حافظه و هیجان تاثیرگذار است؟ و ابزارها و روش های موجود برای شناسایی این تاثیرات کدام هستند؟. جهت پاسخ به این سوالات، پژوهش حاضر از روش مرور سیستماتیک بهره برده است. مرور در بازه ی زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ در میان مطالعات انگلیسی بر اساس معیارهای ورود مشخص، پایگاه داده های تعریف شده و مطالعات پایه علوم اعصاب صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان داده است که مولفه های نور، رنگ، بافت و مصالح، طول و عرض و ارتفاع، فرم و هندسه، دما و کیفیت هوا و طبیعت گرایی بر عملکردهای شناختی یادگیری تاثیرگذار هستند که در نتایج هر یک به تفکیک توجه، حافظه و هیجان به همراه راهبردهای طراحی فضای آموزشی مشخص شده اند، و بهترین ابزارها جهت شناسایی فعالیت های توجه، حافظه و هیجان بر اساس علوم اعصاب ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

طراحی معماری ، فضای آموزشی ، عملکرد شناختی ، یادگیری ، علوم اعصاب