ارزیابی مدیریت دانشگاه های دولتی تهران مبتنی بر رویکرد سیستم های سازگارشونده پیچیده

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی مدیریت دانشگاه­های دولتی تهران مبتنی بر رویکرد مدیریت سیستم­های سازگارشونده بود. روش پژوهش استفاده شده در این تحقیق، در زمره تحقیقات ترکیبی است. بخش کیفی پژوهش، تحلیل محتوای اسناد مطالعاتی بود که با هدف استخراج مقوله­ های " مدیریت سازگارشونده" انجام شد. در بخش کمی، روش توصیفی و پیمایشی است. جامعه آماری بخش کیفی پژوهش، کلیه اسناد مطالعاتی مربوط به دانشگاه سازگارشونده پیچیده و همچنین متن مصاحبه با ۹ خبره علمی در زمینه دانشگاه بود. جامعه آماری در بخش کمی پژوهش، شامل کلیه اعضا هیات علمی دانشگاه ­های دولتی تهران در سال تحصیلی ۹۴-۹۳ بود. برای جمع­ آوری داده ­ها از مقیاس محقق ساخته "مدیریت سازگارشونده پیچیده" استفاده شد. از تحلیل محتوای اسناد مطالعاتی و متن مصاحبه با ۹ خبره علمی، الگوی مدیریت سازگارشونده پیجیده در دانشگاه بدست آمد. پرسشنامه ­های ساخته شده بر اساس این الگو، بر روی ۲۲۸ استاد دانشگاه های شهر تهران اجرا شد. نتایج تحلیل عاملی تاییدی بر روی داده ­های جمع آوری شده، نشان داد که الگو از برازش خوبی برخوردارست (df=۱۹۴, RMSEA=۰/۰۹, CFI=۰/۹۸, NFI=۰/۹۵ ). پایایی پرسشنامه محقق ساخته ۹/۰ به دست آمد. از مقیاس " مدیریت سازگارشونده پیچیده" برای ارزشیابی مدیریت دانشگاه­ها استفاده شد. نتایج اجرای پژوهش، نشان می­ دهد که مدیریت و رهبری دانشگاه ­های نمونه پژوهش، در ابعاد استقلال نسبی، خودسازماندهی و پیچیدگی نمره ای بسیار نزدیک به میانگین ممکن را کسب نموده است. این در حالی­ است که انتظار می رود دانشگاه های مورد بررسی از استقلال و خودسازماندهی بالایی برخوردار باشند. به واقع، دانشگاه باید متناسب با رشد و بلوغ خود، از استقلال در حوزه مدیریت و رهبری، برخوردار باشد؛ چرا که درجه آزادی در یک سیستم پیچیده سازگارشونده از ویژگی­های اساسی سیستم است.

کلیدواژه ها:

دانشگاه ، سازگارشوندگی ، مدیریت