بهینه سازی فرایند آبکاری الکترولس نیکل بر روی منسوجات بی بافت برای محافظت در برابر امواج الکترومغناطیسی

امواج الکترومغناطیسی می تواند تهدیدی برای سلامت انسان و تجهیزات الکترونیکی باشد. در این پژوهش، پوشش دهی منسوجات بی بافت نایلون ۶ با نیکل توسط آبکاری الکترولس، به دلیل یکنواختی پوشش، به عنوان یک روش موثر برای محافظت در برابر امواج الکترومغناطیسی بررسی می شود. عوامل مختلفی از جمله pH، غلظت نیکل سولفات، نسبت L:R، زمان آبکاری و ضخامت بستر بر کیفیت نهایی پوشش و میزان حفاظت در برابر امواج الکترومغناطیسی تاثیر می گذارند. هدف از این پژوهش بهینه سازی شرایط فرآیند آبکاری الکترولس نیکل بر روی بی بافت نایلون ۶ به منظور افزایش محافظت تداخل الکترومغناطیسی (EMI) است. یافته ها نشان می دهند که با افزایش زمان لایه نشانی از ۵/۰ تا ۱۵ دقیقه، میزان EMI بیش از ۶ برابر افزایش می یابد و با افزایش غلظت نیکل سولفات از ۶۰ تا g/L ۷۰، محافظت بیش از ۵ برابر کاهش می یابد. در تمام نمونه ها ساز و کار محافظت بر اساس جذب امواج است. همچنین شرایط بهینه به صورت pH حدود ۸، غلظت نیکل سولفات g/L ۶۰، نسبت L:R برابر با ۸۰:۱ و زمان نسبتا بالای آبکاری ۱۵ دقیقه و ضخامت بستر ۵/۳ میلی متر می باشد. زمان آبکاری و غلظت نیکل سولفات تاثیر زیادی بر محافظت EMI دارند، که با بهینه سازی شرایط، میزان محافظت EMI می تواند تا ۱۴/۴۹ دسی بل افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

تداخل امواج الکترومغناطیسی ، آبکاری الکترولس نیکل ، منسوجات بی بافت ، نایلون ۶