کشاورزی امنیت مبنا بر پایه ی گیاه پالایی در اراضی شور نامتعارف با تمرکز بر گیاه سالیکورنیا
محل انتشار: مجله ایمنی زیستی، دوره: 15، شماره: 4
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 82
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_OFBIO-15-4_006
تاریخ نمایه سازی: 20 اسفند 1404
چکیده مقاله:
جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ به نه میلیارد نفر می رسد، تامین غذای این جمعیت از بزرگ ترین چالش های پیش روی جامعه جهانی است. احیای زمین های آلوده، استفاده از منابع آبی شور و کشاورزی در خاک های شور نامتعارف، استفاده از محصولات متنوع برای تولید غذای بیشتر برای جمعیت رو به رشد جهان، از روش های مقابله با تهدید تغییرات اقلیمی است. در این میان، شوری خاک مانعی بزرگ برای کشاورزی مناطق خشک و نیمه خشک جهان تلقی می شود که باعث تخریب زمین، بیابان زایی و کاهش بهره وری کشاورزی می شود. به تازگی مفهوم گیاه پالایی با استفاده از گیاهان به عنوان حذف کننده آلاینده ها از خاک مورد توجه قرار گرفته است. از جمله این گیاهان می توان به هالوفیت ها اشاره کرد. سالیکورنیا (Salicornia spp) گیاهی است هالوفیت که توانایی جذب نمک از خاک و ذخیره در برگ را دارد و با داشتن خصوصیات منحصر به فردی مانند تحمل زیاد نسبت به شوری و امکان استفاده از آب شور برای آبیاری به عنوان گیاهی استراتژیک شناخته می شود. باتوجه به کمبود اراضی زراعی قابل کشت در ایران، استفاده از سالیکورنیا با ایجاد پتانسیل بهره برداری از اراضی غیر زراعی شور با هدف گیاه پالایی و استفاده از منابع آبی شور و نامتعارف کشور می تواند تا ۵ میلیون هکتار به اراضی زراعی کشور اضافه کند. با در نظرگرفتن کاربردهای صنعتی و زیست محیطی سالیکورنیا می توان از آن جهت ایجاد نسل جدید صنعت کشاورزی هالوفیت مبنا در راستای اقتصاد مقاومتی برای ایجاد امنیت غذایی در حوزه کشاورزی استفاده کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه لونی
Department of Systems Biology, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Agricultural Biotechnology Research Institute of Iran (ABRII), Karaj, Iran.
نیر اعظم خوش خلق سیما
Department of of Molecular Physiology, Agricultural Biotechnology Research Institute of Iran, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Karaj, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :