چارچوبی برای دانشگاه نسل پنجم: مدل سازی مهارت های نوآوری باز در آموزش عالی

هدف: هدف این پژوهش، طراحی و اعتباریابی مدل مفهومی دانشگاه مبتنی بر مهارت های نوآوری باز در دانشگاه اصفهان بود. روش: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، آمیخته با رویکرد اکتشافی انجام شد. در فاز کیفی با استفاده از روش نظریه داده بنیاد و با انجام ۱۲ مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان، داده ها جمع آوری و تحلیل شد. در فاز کمی، جامعه آماری شامل ۶۰۰ نفر از مدیران و اعضای هیئت علمی دانشگاه اصفهان بود که ۲۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. یافته ها: یافته های کیفی منجر به استخراج ۲۳۶ کد باز و در نهایت طراحی مدلی با ۶ بعد اصلی و ۳۰ مولفه گردید: عوامل علی (۷ مولفه)، پدیده محوری (۳ مولفه)، عوامل زمینه ای (۴ مولفه)، راهبردها (۶ مولفه)، شرایط مداخله گر (۳ مولفه) و پیامدها (۷ مولفه). فرهنگ نوآوری، رقابت پذیری و استقلال کارکردی به عنوان مولفه های محوری شناسایی شدند. مهم ترین عوامل علی شامل نگرش سیستمی، تفکر نوآورانه، فراهم سازی زیرساخت ها و برنامه ریزی استراتژیک نیروی انسانی بودند. راهبردهای اصلی شامل مدیریت تغییر و تحول، آموزش و توانمندسازی، شبکه سازی و طراحی ساختارهای منعطف شناسایی شدند. نتایج اعتباریابی مدل با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Smart-PLS نشان دهنده روایی و پایایی مطلوب (آلفای کرونباخ بالای ۷/۰ و AVE بالای ۵/۰) و برازش مناسب مدل بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش این مدل می تواند به عنوان چارچوبی جامع برای سیاست گذاری و برنامه ریزی در جهت تحول دانشگاه های کشور به سوی نوآوری باز مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Open Innovation ، University ، Open Innovation Skills ، Conceptual Model ، نوآوری باز ، دانشگاه ، مهارت های نوآوری باز ، مدل مفهومی