ورزش به عنوان یک راهبرد کم هزینه و موثر برای کاهش بار کووید-۱۹: الزامات سیاستی برای ترویج فعالیت بدنی در سطح ملی

بیماری کووید-۱۹، علاوه بر تلفات جانی، فشار بی سابقه ای بر نظام سلامت و اقتصاد کشور وارد کرده است. یافته های یک مطالعه مقطعی جدید در ایران نشان می دهد که سطوح بالاتر فعالیت بدنی (به ویژه فعالیت ورزشی ساختاریافته) با کاهش معنی دار احتمال بستری شدن و مرگ ومیر ناشی از این بیماری مرتبط است. شیوع کم تحرکی و سبک زندگی ناسالم در ایران یک ریسک فاکتور عمده برای ابتلای شدید به کووید-۱۹ محسوب می شود. محدودیت های دوران همه گیری نیز خود باعث تشدید کم تحرکی شده است. بیماران مبتلا به کووید-۱۹ که از نظر فعالیت بدنی به ویژه در حیطه ورزش، سطح بالاتری داشتند، هم کمتر نیاز به بستری پیدا کردند و هم در صورت بستری، شانس بقای بالاتری داشتند. این ارتباط برای فعالیت های بدنی شغلی یا اوقات فراغت به این شدت نبود. ادغام "تجویز فعالیت بدنی" و "مشاوره سبک زندگی" در سطوح مختلف پیشگیری از کووید-۱۹ (اولیه، ثانویه، ثالثیه). این امر باید از طریق بازنگری در پروتکل های بالینی، برنامه های آموزشی نیروی انسانی سلامت و کمپین های ملی آگاهی بخشی محقق شود.

کلیدواژه ها:

COVID-۱۹ ، Physical activity ، Exercise ، Hospitalization ، Mortality ، Health policy ، Lifestyle ، کووید-۱۹ ، فعالیت بدنی ، ورزش ، بستری شدن ، مرگ ومیر ، سیاست گذاری سلامت ، سبک زندگی