بررسی تاثیر سیاست های آموزشی بر ارتقای کیفیت مدارس دولتی در مقایسه با مدارس خصوصی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر سیاست های آموزشی بر ارتقای کیفیت مدارس دولتی در مقایسه با مدارس خصوصی و تحلیل عوامل موثر بر تفاوت های عملکردی آن ها است. این مطالعه به صورت مرور نظام مند بر منابع علمی داخلی و بین المللی انجام شده و جنبه های مختلفی از جمله نقش منابع مالی و زیرساخت ها، توسعه حرفه ای معلمان، نظام ارزیابی و آزمون محوری، قرائت اجرایی سیاست ها، و میزان اختیار مدارس مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که مدارس خصوصی به دلیل استقلال مدیریتی، انعطاف در اجرای سیاست ها و بهره گیری از ارزیابی های چندبعدی، عملکرد بهتری در ارتقای کیفیت آموزشی دارند. در مقابل، مدارس دولتی با محدودیت های ساختاری، تمرکزگرایی و فشار آزمون محور مواجه اند که موجب کاهش نوآوری، انگیزه معلمان و یادگیری عمیق دانش آموزان می شود. همچنین، نقش معلمان، توسعه حرفه ای مستمر، و خودمختاری مدرسه از عوامل کلیدی در تحقق کیفیت آموزشی است. پژوهش حاضر تاکید می کند که موفقیت سیاست های آموزشی مستلزم تعامل پویا میان سیاست گذاران، مدیران و معلمان و حرکت از آزمون محوری به یادگیری محوری است. نتایج این مطالعه می تواند راهنمایی برای بازنگری سیاست های آموزشی و ارتقای عدالت و کیفیت در نظام آموزشی ایران باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت آموزشی ، مدارس دولتی ، مدارس خصوصی ، سیاست های آموزشی ، توسعه حرفه ای معلمان ، اختیار مدرسه