راهبردهای یادگیری خلاقانه و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی

هدف این مقاله، بررسی ارتباط بین راهبردهای یادگیری خلاقانه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. با توجه به تحولات سریع عصر حاضر و ضرورت تربیت افرادی خلاق و نوآور، نظام های آموزشی نیازمند بازنگری در روش های سنتی تدریس و جایگزینی آن ها با رویکردهایی هستند که به پرورش خلاقیت و تفکر واگرا کمک می کنند. این پژوهش با روش توصیفی‑تحلیلی و از طریق مرور نظام مند ادبیات پژوهشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری راهبردهایی همچون یادگیری مسئله محور، پروژه محور، مشارکتی، طوفان فکری، نقشه مفهومی و آموزش اکتشافی، نه تنها محیط یادگیری را پویا و جذاب می کند، بلکه از طریق درگیر کردن فعالانه دانش آموز، تقویت انگیزه درونی، و پرورش مهارت های تفکر سطح بالا، تاثیر مستقیم و معناداری بر بهبود عملکرد تحصیلی آنان دارد. این راهبردها با تکیه بر نظریه های روانشناسی خلاقیت مانند نظریه های گیلفورد، تورنس، ویگوتسکی، آمیبل و نظریه خودتعیین گری دسی و رایان، بستری را فراهم می آورند که در آن پیشرفت تحصیلی تنها به معنای حفظ اطلاعات نبوده، بلکه دربرگیرنده کسب عمیق مفاهیم، توانایی حل مسئله و کاربست دانش در موقعیت های جدید است. در نتیجه، ادغام راهبردهای یادگیری خلاقانه در برنامه های درسی، به عنوان یک ضرورت انکارناپذیر برای دستیابی به اهداف عالی آموزشی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

خلاقیت در یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، راهبردهای تدریس ، انگیزه درونی ، تفکر واگرا.