جریان اطلاق در مراد جدی، بررسی و کارکرد مقام تقنین و تعلیم با رویکرد تعدد در مراتب جعل

چکیدهیکی از بنیادی ترین مسائل علم اصول، جریان تسمک به اطلاق در مراد استعمالی یا جدی متکلم و تاثیر آن بر کشف مراد متکلم است . پژوهش حاضر به تحلیل دیدگاه های مختلف در این زمینه و ارزیابی ادله مربوط به جریان اطلاق در مراد استعمالی و جدی می پردازد. در این عرصه سه دیدگاه مطرح است: ۱ . جریان اطلاق تنها در مراد جدی جاری است و قید منفصل نشان از عدم اراده جدی در کلام سابق است؛ ۲ . جریان اطلاق در مراد استعمالی برقرار است و قید منفصل نمی تواند نشان از این باشد که گوینده در مقام بیان نیست؛ ۳ . تفصیل بین دو نظریه است که تمسک به اطلاق در مراد جدی جاری است؛ اما قید منفصل روشنگر این مطلب نمی باشد که گوینده در مقام بیان نیست . نوشتار حاضر به روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی و اثبات دیدگاه مرحوم اصفهانی مبنی بر عروض عنوان ثانوی ضرب قانون در اطلاق، و وجود دو اراده جدی میان اطلاق و تقیید می پردازد. هدف نوشتار پیش رو، تکامل نظریه ایشان از طریق مقام های دیگری نظیر مقام تعلیم است که حاوی مصلحت ثانوی بوده و نیز ارائه این تصویر است که تنها فرضیه صحیح برای تصویر دو اراده جدی میان اطلاق و تقیید در تمامی مقام ها، فرضیه یک حقیقت واحد با مراتب مختلف میان اطلاق و تقیید است که اثبات می نماید، آن اطلاق و تقیید در طول هم بوده و فرض هر گونه تضاد و تناسخی میان دو اراده مردود است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: جریان اطلاق ، مراد استعمالی ، مراد تفهیمی ، مراد جدی ، تعدد مراتب