بهینه سازی کشت نانوکلروپسیس اوکولاتا: اثرات هم افزای تنش شوری و فراصوت برای تولید زیست توده پایدار

در این تحقیق، بهینه سازی کشت نانوکلروپسیس اوکولاتا به عنوان یک میکروجلبک فتوسنتزی با هدف افزایش تولید زیست توده مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه از تنش شوری (۲۰ ppt) و استفاده از فناوری فراصوت برای بهبود کارایی رشد زیست توده استفاده شد. آزمایش ها تحت شرایط بهینه کنترل شده در آزمایشگاه فیکولوژی انجام شد، که شامل دمای ۲۴ درجه سانتی گراد، نور ۵۰۰۰ لوکس، pH معادل ۸ و شوری ۳۲ درصد بود. برای اندازه گیری رشد میکروجلبک ها، از معیارهای مختلفی مانند چگالی نوری (در ۷۵۰ نانومتر)، کلروفیل (در ۶۵۰ و ۶۶۵ نانومتر)، کاروتنوئیدها (در ۴۷۰ نانومتر) و تعداد سلول ها استفاده شد. نتایج نشان داد که ترکیب فراصوت و شوری می تواند به طور قابل توجهی رشد زیست توده و میزان رنگدانه ها را افزایش دهد. نتایج تحلیل های آماری مانند ANOVA و Tukey HSD نشان دادند که تیمارهای تحت تاثیر فراصوت بهترین نتایج را در مقایسه با تیمار شاهد داشتند. به طور میانگین، تیمار ۷ بالاترین میزان کاروتنوئید را به میزان ۹۹۲/۱ داشت، که در مقایسه با ۹۲۴/۰در تیمار شاهد افزایش چشمگیری نشان داد. تیمار ۹ بیشترین سطح تولید کلروفیل در ۶۶۵ نانومتر را با مقدار ۹۹۸/۱ به دست آورد، در حالی که در تیمار شاهد این مقدار ۸۹۴/۰ بود. همچنین، تیمار ۲۴ بالاترین مقدار کلروفیل در ۶۵۰ نانومتر را با مقدار ۰۱۴/۱ ثبت کرد که در مقایسه با ۷۲۴/۰ در تیمار شاهد برتری چشمگیری داشت. تیمار ۱۷ نیز بیشترین چگالی نوری را با مقدار ۲۷۲/۱ در ۷۵۰ نانومتر به دست آورد، که در مقایسه با ۷۷/۰ در تیمار شاهد قابل توجه بود. این نتایج نشان دهنده اثر مثبت فراصوت بر رشد نانوکلروپسیس اوکولاتا بود.

کلیدواژه ها:

میکروجلبک ها ، پایداری محیط زیست ، امنیت غذایی ، فوتوبیوراکتور ، بهینه سازی آماری