پاسخ های انرژی زیستی (SFG) صدف لب سیاه (Pinctada margaritifera) به شرایط دمایی متفاوت در خلیج چابهار، دریای عمان

صدف لب سیاه ‎(Linnaeus, ۱۷۵۸)‎ Pinctada margaritifera با ارزش غذایی بالا در مطالعه ویژگیهای رشد مورد توجه قرار گرفته است. فاکتور دما با تاثیر بر عملکردهای فیزیولوژیک مانند میزان تنفس، فیلتراسیون و دفع و بازده جذب نقش کلیدی در متابولیسم و بالانس انرژی ایفا می نماید. SFG (توان رشد) یک شاخص فیزیولوژیک می باشد که انعکاس دهنده وضعیت سلامت و توانایی پاسخهای سازشی افراد به تغییرات کیفی محیط های طبیعی به ویژه دما و غذا است. زمانی که این بالانس مثبت باشد؛ ارگانیسم ماده یا انرژی در دسترس را برای رشد، بیوماس و تولیدمثل دارد. این مطالعه در دوره های اقلیمی پیش مانسون، فصل مانسون زمستانه و پس مانسون در خلیج چابهار، دریای عمان تحت شرایط آزمایشگاهی انجام شد. در این آزمایش، مقادیر شاخص SFG در دامنه دمایی از ۲۱ تا ۲۸ درجه سانتیگراد، مثبت بود و در دوره پس مانسون به طور معنی داری بالاتر نسبت به دوره پیش مانسون مشاهده شد. نتایج تشان داد که صدف Pinctada margaritifera رشد بهتری را در شرایط استرس کمتر بعد از مونسون زمستانه داشته است که با افزایش شاخص SFG آشکار می شود. همچنین مدل STELLA نشان می دهد که خلیج چابهار، زیستگاه مطلوبی برای پرورش صدف لب سیاه است.

کلیدواژه ها:

شاخص SFG ، صدف لب سیاه ، دما ، خلیج چابهار