تحلیل جایگاه مدیریت محلی در نظام حاکمیتی ایران و نقش شوراهای اسلامی شهر

زیربنای ایجاد توسعه پایدار در جوامع انسانی وجود ساختار حاکمیتی مناسب در آنها می باشد.هدف پژوهش حاضر بررسی چالش های موجود در ساختار و کارکرد شورا های اسلامی شهر برای کارایی بهینه نظام حکومتی می باشد.روش پژوهش کارکردی توسعه ای و از منابع کتابخانه ای و اینترنتی می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که جایگاه شورا های اسلامی شهر در ساختار حاکمیتی ایران به عنوان مدیریت محلی تصویب و تایید شده است ولی این رده حاکمیتی زمانی بالاترین سطح انتفاع برای ساختار سیاسی ایران را خواهد داشت که امکان تصمیم گیری را بر اساس مقتضیات محلی در امور اجتماعی ، مالی و سیاسی داشته باشد و برنامه ریزی و مدیریت مناسبی روی نهادها و سازمان های محلی زیر مجموعه وزارتخانه های دولتی که بصورت محلی حضور دارند، داشته باشد تا وظیفه حاکمیت محلی خود را کامل ایفا نماید. بررسی دوره های مختلف شوراهای اسلامی نشانه هایی از فراز و نشیب شرایط تمرکز زدایی در نظام حکومتی بسیط کشور ایران دارد که در روابط مدیریت های محلی و سازمان های زیر مجموعه دولتی بروز می کند و چالش هایی را به دنبال دارد. درمواقع بروز جریانات سیاسی متفاوت بین مرکز حاکمیت (دولت) و پیرامون (شوراهای اسلامی شهر ) ناهماهنگی کارکردی قابل مشاهده است. توجه به مشارکت محلی زمینه مردم سالاری است ونتایج حاکی است که که در قوانین و آیین نامه های مصوب ایران لحاظ شده است. اگر امکان تحقق وعده های مدیریت های محلی (شوراهای اسلامی) فراهم باشد و اقناع مردم ازوضعیت موجود مشاهده گردد؛ مشارکت در حاکمیت، سطح بهینه خود را خواهد داشت که در این خصوص اعتماد حاکمیت مرکزی به شوراهای اسلامی شهر و افزایش یا واگذاری اختیارات قانونی پبشنهاد می گردد

کلیدواژه ها:

شورا های اسلامی ، تمرکززدایی ، حاکمیت ایران