بررسی خواص فارماکوکینتیک و اثر بازدارندگی دارو های نویراپین، رالتگراویر و ایندیناویر و طراحی آنالوگ های جدید بر پایه مهار ویروس ایدز با استفاده از روش های مکانیک کوانتومی و داکینگ مولکولی

سابقه و هدف: هدف از این مطالعه، بررسی و مقایسه خواص فارماکوکینتیکی و اثرهای بازدارندگی داروهای ضدرتروویروسی نویراپین، رالتگراویر و ایندیناویر بر آنزیم های کلیدی HIV با استفاده از روش های محاسباتی مبتنی بر مکانیک کوانتومی و داکینگ مولکولی است. همچنین طراحی و ارزیابی آنالوگ های جدید با هدف دستیابی به ترکیباتی با پایداری انرژی بیشتر، برهم کنش قوی تر با آنزیم های ویروسی و اثربخشی بالاتر نسبت به داروهای مرجع دنبال می شود. مواد و روش ها: در این مطالعه، با استفاده از محاسبات مکانیک کوانتومی، اثرهای مهاری داروهای ضدرتروویروسی، یعنی نویراپین، رالتگراویر و ایندیناویر بر روی آنزیم های HIV بررسی شد. همچنین با طراحی آنالوگ های جدید NVP-I،RAL-I  و IND-I و انجام محاسبات داکینگ مولکولی، پایداری و عملکرد این ترکیبات موردارزیابی قرار گرفت. یافته ها: محاسبات مکانیک کوانتومی نشان داد که داروهای NVP-I،RAL-I  و IND-I با بهبود انرژی های به ترتیب eV ۸۱/۳۶۰۰۲-، eV ۰۱/۶۲۵۹۴- و-۷۲۲۹۴/۵۵ eV ، پایداری بالاتری نسبت به داروهای اولیه دارند. همچنین در شبیه سازی های داکینگ، انرژی اتصال برای آنالوگ ها به ترتیب ‎-۹/۷۴،‎ ۴۶/۸ -و ‎-۱۳/۳ کیلوکالری بر مول ثبت شد. آنالوگ های NVP-I،RAL-I  و IND-I با بهبود پایداری انرژی، برهم کنش های مولکولی قوی تر، کاهش انرژی اتصال و ویژگی های الکترونیکی بهتر نسبت به داروهای مرجع، عملکرد مطلوب تری نشان دادند و نتایج با مطالعه های پیشین هم خوانی داشت. نتیجه گیری: آنالوگ های طراحی شده با انرژی اتصال کمتر، سمیت پایین تر و خواص فارماکوکینتیکی بهتر، کاندیداهای مناسبی برای ادامه مطالعه های آزمایشگاهی و بالینی در توسعه داروهای موثرتر ضد HIV هستند.

کلیدواژه ها:

Quantum mechanics ، human immunodeficiency virus ، viral enzymes ، pharmacokinetics ، molecular docking. ، مکانیک کوانتومی ، ویروس نقص ایمنی انسانی ، آنزیم های ویروسی ، فارماکوکینتیک ، داکینگ مولکولی.