نقش سیستم آموزشی در بی حوصلگی محصلان

این پژوهش با هدف تحلیل نقش سیستم آموزشی در ایجاد یا کاهش پدیده بی حوصلگی تحصیلی در میان محصلان انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش گردآوری داده ها، کتابخانه ای و به روش توصیفی-تحلیلی است. یافته ها نشان می دهد که سیستم آموزشی، به ویژه از طریق «برنامه درسی پنهان» (شامل جو اجتماعی، فناوری اطلاعات، روابط و ساختار محیط آموزشی)، تاثیر مستقیم و معناداری بر بی حوصلگی تحصیلی دارد. به طور مشخص، جو اجتماعی مثبت و حمایتی و بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی، به عنوان دو بعد کلیدی برنامه درسی پنهان، با افزایش چالش پذیری و انگیزه تحصیلی، به کاهش چشمگیر بی حوصلگی منجر می شوند. در مقابل، ابعادی مانند ساختار فیزیکی و مکانیسم تشویق و تنبیه، رابطه معناداری با بی حوصلگی نشان نداده اند. نتیجه گیری کلی پژوهش حاکی از آن است که توجه به بهبود برنامه درسی پنهان و ایجاد محیطی حمایت گر، چالش برانگیز و مجهز به فناوری، می تواند به عنوان راهکاری موثر برای کاهش بی حوصلگی تحصیلی و ارتقای کیفیت تجربه یادگیری به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

سیستم آموزشی ، بی حوصلگی تحصیلی ، برنامه درسی پنهان ، جو اجتماعی ، فناوری آموزشی