تنوع زیستی و پراکنش نماتدهای آزاد زی سواحل ایرانی دریای خزر در ارتباط با شرایط محیطی

در این مطالعه تنوع زیستی و پراکنش نماتد های آزاد زی در عمق کمتر از نیم متری بخشی از سواحل سیسنگان، چالوس و رامسر در بخش ایرانی دریای خزر در ارتباط با شرایط محیطی در شهریور ۱۴۰۲ بررسی گردید. نمونه برداری در هر ایستگاه با مغزه دستی به قطر و طول ۵ سانتی متر (مساحت ۶۲۵/۱۹ سانتی متر مربع) و در ۳ تکرار با فاصله ۵ متر از یکدیگر انجام شد. تعداد کل نماتدها و شاخص های زیستی و نیز درصد دانه بندی رسوبات، میزان مواد آلی و pH رسوبات نیز در هر ایستگاه سنجیده شد. بیشترین میزان اکسیژن محلول (ppm ۸۳/۷) و درصد گراویل (۲۳/۱۵) در ایستگاه سیسنگان مشاهده شد. بیشترین درصد مواد آلی (۲۴/۶) در ایستگاه رامسر به دست آمد و کمترین غلظت فسفات (۳۳/۱۵) و نیترات (۶۷/۱۰۹) در ایستگاه چالوس اندازه گیری شد. در مجموع در این مطالعه ۱۲ گونه متعلق به ۱۰ جنس شناسایی شد. در ایستگاه سیسنگان بیشترین تعداد گونه به دست آمد و گروه دیاتومه خور و شکارچی غالب بودند. در ایستگاه چالوس سه گونه شکارچی دیده شد و در ایستگاه رامسر دو گونه متعلق به گروه دیاتومه خور جامعه نماتدها را تشکیل دادند. بیشترین تراکم، شاخص یکنواختی و شانون در ایستگاه سیسنگان و کمترین در ایستگاه رامسر دیده شد. در مجموع دو عامل درصد مواد آلی (۶۲ درصد) و درصد ماسه (۳۵ درصد) ۸۵/۹۷ درصد تغییرات را میان ایستگاه ها به وجود آوردند. با توجه به عقب نشینی دریای خزر، مطالعات بیشتر روی جوامع کف زی این ناحیه می تواند به مدیریت بهتر و تلاش برای حفظ هر چه بیشتر تنوع زیستی این دریا کمک کند.

کلیدواژه ها:

دریای خزر ، سواحل مازندران ، شرایط بستر ، نماتدهای آزادزی