ارزیابی کارایی دو سویه Amycolatopsis sp. strain ۱۱۱۹ و Pseudomonas sp. strain P۳-۵۷ در گلخانه تجاری خیار و بررسی نحوه استقرار آن ها و تاثیر آن ها بر جمعیت میکروبی خاک
محل انتشار: مجله ایمنی زیستی، دوره: 14، شماره: 2
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 38
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_OFBIO-14-2_003
تاریخ نمایه سازی: 16 اسفند 1404
چکیده مقاله:
خیار سبز با نام علمی Cucumis sativus، از گیاهان مهم جالیزی است. در حال حاضر بیشترین سطح کشت را در گلخانه های کشور دارد. گلخانه داران برای افزایش عملکرد از کودهای شیمیایی در مراحل مختلف رشد و نمو گیاه استفاده می کنند که موجب برهم خوردن تعادل محیط زیست و میکروبیوم خاک می شود. استفاده از باکتری های محرک رشد علاوه بر حفظ تعادل میکروارگانیسم های خاک می تواند موجب بهبود کیفیت محصول شود. در این پژوهش اثرات دو سویه باکتریایی sp. strain ۱۱۱۹ Amycolatopsis و sp. strain P۳-۵۷ Pseudomonas بر جمعیت میکروبی خاک، میزان تولید و کیفیت محصول در گلخانه تجاری خیار مورد بررسی قرار گرفت. استفاده از سویه های P۳-۵۷ و ۱۱۱۹ باعث افزایش عملکرد به ترتیب تا ۴ و ۲۳ درصد شد. ارزیابی کیفی محصول مشخص کرد، هر دو باکتری اثر مطلوبی بر روی پذیرش کلی محصول داشتند. بررسی نحوه استقرار باکتری محرک رشد نشان داد که سویه ۱۱۱۹ در ریشه به صورت اندوفایت و P۳-۵۷ موجب افزایش جمعیت هر دو گروه میکروارگانیسم شد. استفاده از این باکتری ها در صنعت می تواند کمک شایانی به محافظت از محیط زیست و دستیابی به کشاورزی پایدار در سال های آتی کند.
کلیدواژه ها:
Amycolatopsis ، Endophytic Bacteria ، Plant-Growth-Promoting Bacteria ، Colonization ، Commercial Greenhouse ، آمیکولاتوپسیس ، باکتری اندوفایت ، باکتری های محرک رشد ، کلنیزاسیون ، گلخانه تجاری خیار
نویسندگان
سحر علی پور کافی
Department of Microbiology, Faculty of Biological Sciences, Alzahra University, Tehran, Iran
علی محمدی
Department of Microbiology, Faculty of Biological Sciences, Alzahra University, Tehran, Iran
ابراهیم کریمی
Department of Microbial Biotechnology, Agricultural Biotechnology Research Institute of Iran, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Karaj, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
