بررسی محاسباتی پارامترهای زمانی و تاثیر ماتریس نمونه بر نسبت سیگنال به نویز در آنالیز فعال سازی نوترونی چرخه ای برای ۷۷mSe در آرد برنج

آنالیز فعال سازی نوترونی چرخه ای (CNAA) یکی از روش های پیشرفته، دقیق و غیرمخرب برای شناسایی ایزوتوپ های پرتوزای کوتاه عمر است که بر تکرار سه مرحله ای پرتودهی، انتقال و شمارش نمونه در قالب چرخه های زمانی طراحی شده استوار است. موفقیت این روش وابسته به طراحی دقیق و بهینه سازی پارامترهای زمانی هر مرحله و نیز شناخت صحیح ترکیب ماتریس نمونه است. در این پژوهش، با بهره گیری از معادلات تحلیلی، تاثیر پارامترهایی نظیر زمان پرتودهی ti، زمان انتقال یا واپاشی td ، زمان شمارش tc ، تعداد چرخه ها n و ساختار ماتریس نمونه بر نسبت سیگنال به نویز(SNR) بررسی شد. نتایج نشان داد که برای زمان های پرتودهی و شمارش، یک بازه بهینه وجود دارد که در خارج از آن، پارامتر SNR به طور محسوس کاهش می یابد. در مورد زمان انتقال نیز یافته ها حاکی از آن است که با کاهش این زمان به مقادیر نزدیک به صفر، سیگنال موثر حفظ شده و SNR افزایش می یابد. همچنین، افزایش تعداد چرخه ها به طور کلی موجب بهبود SNR می گردد، اگرچه نرخ رشد آن در چرخه های بالا کاهش می یابد. به دلیل این که در این نوع آنالیز ترکیب ماتریس نمونه تغییر داده نمی شود، بررسی عناصر موجود در آن نیز بررسی شد.تحلیل نقش ماتریس نمونه نیز نشان داد که برخی عناصر موجود در ترکیب نمونه می توانند از طریق تولید ایزوتوپ های مداخله گر و تداخل طیفی، بر کیفیت پاسخ اثرگذار باشند.

کلیدواژه ها:

آنالیز فعال سازی نوترونی چرخه ای ، ایزوتوپ های کوتاه عمر ، زمان پرتودهی ، زمان انتقال ، نسبت سیگنال به نویز ، ایزوتوپ های مداخله گر ، بهینه سازی پارامترهای زمانی ، ماتریس نمونه