اثربخشی درمان مبتنی بر تئوری پلی واگال بر مهارت های اجتماعی و مشکلات رفتاری دانش آموزان دارای ناتوانی هوشی تحولی

تاخیر در رشد مغزی در دوره تحول، به شدت توانایی های تحصیلی، اجتماعی، هیجانی و رفتاری افراد دارای ناتوانی هوشی را محدود می کند. در سالهای اخیر تئوری پلی واگال به عنوان یک مبنای قوی برای رویارویی با بسیاری از مشکلات روانشناختی مطرح شده است.لذا هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمان مبتنی بر تئوری پلی واگال بر مهارت های اجتماعی و مشکلات رفتاری دانش آموزان دارای ناتوانی هوشی تحولی بود. این پژوهش به صورت نیمه آزمایشی شامل پیش آزمون، پس آزمون بود. روش نمونه گیری به-صورت در دسترس بود که ۳۰ نفر از دانش آموزان دارای ناتوانی هوشی تحولی انتخاب شده و در دوگروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش در۱۰جلسه ۹۰ دقیقه ای (هفتهای دو جلسه) تحت مداخله قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل مقیاس درجه بندی مهارتهای اجتماعی به منظور ارزیابی مهارت های اجتماعی و مشکلات رفتاری گرشام و الیوت۱۹۹۰ بود. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس در نرم-افزار Spss انجام گرفت. نتایج حاکی از آن بود که بسته درمانی مبتنی بر تئوری پلی واگال بسته درمانی به طور معناداری باعث افزایش مهارت های اجتماعی( F=۱۹/۹۴وp=۰/۰۰۱) و کاهش مشکلات رفتاری( ۹۹۹۹۲=P و F=۱۶/۴۳) تاثیر مثبت و معناداری در سطح سطح خطای ۰۵/۰ داشت. طبق یافته های این مطالعه، درمان مبتنی بر تئوری پلی واگال بر مهارت های اجتماعی و مشکلات رفتاری دانش آموزان دارای ناتوانی هوشی تحولی تاثیر معناداری داشته است.این یافته ها دستاوردهای مثبتی برای کودکان با نیاز خاص به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

تئوری پلی واگال ، ناتوانی هوشی تحولی ، مهارت های اجتماعی ، مشکلات رفتاری