اثربخشی آموزش کارایی والدین بر استرس والدگری و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان مهاجر با اختلال های یاد گیری خاص

پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش کارایی والدین بر استرس والدگری و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان مهاجر با اختلال یاد گیری خاص در شهر اصفهان انجام گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی و از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. برای این منظور از میان دانش آموزان مهاجر افغانستانی ساکن اصفهان و والدین آن ها که در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۲ در مدارس دوره ابتدایی و در پایه های تحصیلی سوم تا ششم در حال تحصیل بودند به روش نمونه گیری چند مرحله ای و با توجه به ملاکهای ورود به پژوهش تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) وکنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. والدین گروه آزمایش به مدت دو ماه و طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش برنامه کارایی قرار گرفتند،گروه گواه در این مدت هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. برای جمع آوری داده ها، از ابزارهای معتبر و استاندارد شامل پرسشنامه استرس والدگری آبدین (۱۹۹۰)، پرسشنامه سرزندگی تحصیلی دهقانی زاده و حسین چاری (۱۳۹۱)، و ماتریس های پیش رونده ریون استفاده شد. داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین عملکرد دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای استرس والدگری و سرزندگی تحصیلی در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری وجود دارد، به طور خلاصه می توان نتیجه گرفت که آموزش کارایی والدین درکاهش استرس والدگری والدین و بهبود سرزندگی تحصیلی دانش آموزان موثر بوده است و استفاده از آن به درمانگران، مربیان، روانشناسان و مشاوران توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

کارایی والدین ، استرس والدگری ، سرزندگی تحصیلی ، دانش آموزان ، اختلال یاد گیری خاص.مهاجر افغانستانی