تنوع ژنتیکی گونه های Pistacia در کردستان عراق و یزد ایران: یافته هایی بر پایه نشانگرهای ISSR
محل انتشار: فصلنامه بیوتکنولوژی کشاورزی، دوره: 18، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 99
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOAGK-18-2_005
تاریخ نمایه سازی: 16 اسفند 1404
چکیده مقاله:
هدف: تغییرات اقلیمی مداوم و فشارهای انسانی، روند کاهش تنوع ژنتیکی را در بسیاری از گونه های گیاهی از جمله در جنس Pistacia که از اهمیت اقتصادی و بوم شناختی چشمگیری برخوردار است، تسریع کرده است. علیرغم نقش حیاتی گونه های وحشی این جنس به عنوان پایه های رویشی و منابع ژنی برای صفاتی همچون تحمل به خشکی و شوری، جمعیت های طبیعی پسته در ناحیه زاگرس غربی در اقلیم کردستان عراق و همچنین در مناطق خشک مرکز ایران تاکنون در سطح مولکولی به طور جامع مورد مطالعه قرار نگرفته اند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تنوع و ساختار ژنتیکی گونه های Pistacia در این دو منطقه با بهره گیری از نشانگرهای توالی های تکراری میانی ساده (ISSR) بود.مواد و روش ها: در مجموع ۲۴ ژنوتیپ منتخب از گونه های P. atlantica، P. khinjuk و P. vera از میان ۶۷ نمونه جمع آوری شده در استان یزد ایران و اقلیم کردستان عراق انتخاب شدند. استخراج DNA با روش CTAB انجام گرفت و ۱۰ آغازگر ISSR برای تکثیر ژنومی به کار رفت. برای ارزیابی تنوع ژنتیکی، شاخص های آماری شامل درصد چندشکلی، محتوای اطلاعاتی چندشکلی، شاخص نشانگر، قدرت تفکیک و نسبت موثر چندتایی محاسبه شد. تجزیه های خوشه ای، مختصات اصلی و واریانس مولکولی نیز به منظور بررسی ساختار جمعیتی انجام شد.نتایج: از مجموع ۱۷۱ باند تکثیرشده، ۱۶۳ باند (۳/۹۵ درصد) چندشکل بودند. آغازگر ISSR۴ بیشترین باند چندشکل را تولید کرد، در حالی که OW۵ بالاترین مقادیر شاخص نشانگر و قدرت تفکیک را نشان داد. نتایج تجزیه واریانس مولکولی نشان داد که ۸۳ درصد از تنوع ژنتیکی درون گونه ها قرار دارد. بیشترین میزان تنوع ژنتیکی در P. khinjuk (۳۰/۰ =I و ۱۹/۰=He) مشاهده شد، در حالی که P. vera کمترین تنوع را داشت. تجزیه های خوشه ای و مختصات اصلی تطابقی با پراکنش جغرافیایی نداشتند که بیانگر جریان ژنی تاریخی یا تاثیر فعالیت های انسانی است.نتیجه گیری: یافته ها نشان دهنده تنوع ژنتیکی درون گونه ای قابل توجه در جمعیت های وحشی Pistacia بود که اهمیت آنها را به عنوان منابع ژنی برای برنامه های اصلاحی و حفاظت تایید می کند. همچنین به طور خاص در مورد P. khinjuk، پتانسیل بالایی برای بهره برداری در برنامه های به نژادی در شرایط تنش زا به نظر می رسد. به طور کلی، توصیه می شود در مطالعات آتی، از نشانگرهای هم بارز و داده های زیست محیطی به منظور پیوند دقیق تر میان تنوع ژنتیکی و صفات سازگارکننده استفاده شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
راستی یوسف کمال
گروه علوم عمومی، دانشکده آموزش پایه، دانشگاه حلبچه، اقلیم کردستان، عراق
سید ابراهیم سیفتی
: گروه مدیریت مناطق خشک و بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
سعید ترکش اصفهانی
گروه مدیریت مناطق خشک و بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
نریمان صالح احمد
گروه زیست فناوری و علوم زراعی، دانشکده علوم مهندسی کشاورزی، دانشگاه سلیمانیه، اقلیم کردستان، عراق.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
