استخراج صمغ از میوه Cordia myxa L. و ارزیابی ویژگی های عملکردی و فیزیکوشیمیایی آن

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JOAGK-18-2_015

تاریخ نمایه سازی: 16 اسفند 1404

چکیده مقاله:

هدف: هدف از این مطالعه استخراج صمغ از میوه Cordia myxa L. و ارزیابی ترکیب شیمیایی، ویژگی های فیزیکوشیمیایی و خصوصیات عملکردی آن بود. این صمغ گیاهی به دلیل منشا طبیعی و رفتار عملکردی مناسب، می تواند کاربردهای بالقوه ای در صنایع غذایی و صنایع مرتبط داشته باشد.مواد و روش ها: برای استخراج صمغ از میوه Cordia myxa L. از روش استخراج با آب استفاده شد. پودر صمغ به دست آمده از نظر ترکیب شیمیایی شامل رطوبت، پروتئین، چربی، خاکستر و کربوهیدرات کل مورد تجزیه قرار گرفت. ویژگی های فیزیکوشیمیایی از جمله pH، چگالی ظاهری، چگالی کوبیده شده و ضریب تورم با استفاده از روش های استاندارد آزمایشگاهی اندازه گیری شدند. همچنین ویژگی های عملکردی صمغ شامل ظرفیت نگهداری آب، ظرفیت نگهداری روغن، قابلیت امولسیون کنندگی در غلظت های مختلف (۱/۰، ۲/۰ و ۳/۰ درصد) و ظرفیت و پایداری کف در دمای اتاق (۲۵ درجه سانتی گراد) بررسی گردید.نتایج: ترکیب شیمیایی صمغ میوه Cordia myxa L. شامل ۹۴/۴% رطوبت، ۴۳/۱% پروتئین، ۸۹/۸% چربی، ۳۳/۵% خاکستر و ۴۱/۷۹% کربوهیدرات کل بود. مقدار pH صمغ ۳۳/۶ به دست آمد که نشان دهنده ماهیت تقریبا خنثی آن است. چگالی ظاهری و چگالی کوبیده شده به ترتیب ۳۹/۰ و ۳۷/۰ گرم بر سانتی متر مکعب بودند، در حالی که ضریب تورم به ۹/۳% رسید. نتایج آزمون های عملکردی نشان داد که صمغ دارای ظرفیت نگهداری آب و روغن مناسبی به ترتیب معادل ۴۱/۱۳ و ۳۰/۴ گرم به ازای هر گرم پودر صمغ است. قابلیت امولسیون کنندگی با افزایش غلظت افزایش یافت و به ترتیب به ۴۷/۷۲%، ۴۶/۷۴% و ۶۹/۷۶% در غلظت های ۱/۰، ۲/۰ و ۳/۰ درصد رسید. ظرفیت کف با افزایش غلظت اندکی کاهش یافت، در حالی که پایداری کف بهبود پیدا کرد و در بالاترین غلظت به حدود ۹۷% رسید.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که صمغ میوه Cordia myxa L. دارای ویژگی های فیزیکوشیمیایی و عملکردی مطلوبی است. با توجه به توانایی مناسب در نگهداری آب و روغن، قابلیت امولسیون کنندگی و پایداری کف، این صمغ طبیعی می تواند به عنوان یک ترکیب امیدبخش برای استفاده در صنایع غذایی و سایر کاربردهای صنعتی در نظر گرفته شود.

نویسندگان

لیث فرید حسن العبیدی

گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کوفه، نجف، عراق

فاطمه کاظم حسین الصحاف

گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کوفه، نجف، عراق.

محمد جواد علوان الزرفی

مدیریت بهداشت نجف، نجف، عراق.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Abdul Hadi, A. M. (۲۰۱۱). The effect of methanol and ...
  • Huanbutta, K., & Sittikijyothin, W. (۲۰۱۸). Use of seed gums ...
  • نمایش کامل مراجع