نقش سازگاری های شبیه سازی شده در توسعه مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان

در عصر حاضر، با پیچیدگی های روزافزون زندگی و ضرورت مهارت های سازگاری در مواجهه با تغییرات، اهمیت خودتنظیمی به عنوان یک مهارت بنیادین در موفقیت تحصیلی و زندگی فردی بیش از پیش نمایان شده است. خودتنظیمی، مجموعه ای از فرآیندهای شناختی، عاطفی و رفتاری است که به افراد امکان می دهد تا اهداف خود را تعیین کنند، برنامه ریزی کنند، تلاش خود را مدیریت کنند، پیشرفت خود را ارزیابی کنند و در صورت لزوم، استراتژی های خود را تنظیم کنند. با این حال، توسعه این مهارت در دانش آموزان اغلب با چالش هایی روبرو است. در این راستا، سازگاری های شبیه سازی شده (Simulated Experiences) به عنوان ابزاری نوآورانه و موثر در آموزش، مورد توجه فزاینده ای قرار گرفته اند. شبیه سازی ها با ایجاد محیط های امن، کنترل شده و تعاملی، فرصت های بی نظیری برای تمرین و تقویت مهارت های خودتنظیمی فراهم می کنند. این پژوهش به بررسی جامع نقش سازگاری های شبیه سازی شده در توسعه مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان می پردازد، چالش های موجود در استفاده از این ابزارها را شناسایی می کند و روش های نوین در این زمینه را معرفی می کند. هدف از این پژوهش، ارائه راهکارهایی عملی برای معلمان و طراحان آموزشی است تا بتوانند از شبیه سازی ها به طور موثرتری برای ارتقای مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان استفاده کنند و زمینه ساز یادگیری عمیق تر و پایدارتر باشند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، سازگاری شبیه سازی شده ، یادگیری ، مهارت های تحصیلی ، فناوری آموزشی ، شبیه سازی ، تنظیم هیجانی ، برنامه ریزی ، استراتژی های یادگیری ، انگیزه