نقش یادگیری مبتنی بر طبیعت در تقویت ارتباط حسی-حرکتی دانش آموزان دوره ابتدایی

یادگیری مبتنی بر طبیعت (Nature-Based Learning - NBL) به عنوان یک پارادایم آموزشی نوین، بر استفاده از محیط های طبیعی به عنوان کانون یادگیری تمرکز دارد. این مقاله به بررسی تاثیرات عمیق یادگیری در محیط های طبیعی بر رشد و تقویت ارتباط حسی-حرکتی (Sensorimotor Integration) در دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. تحلیل ها نشان می دهد که مواجهه مکرر با محیط های ناهموار، غیرقابل پیش بینی و غنی از محرک های چندحسی در طبیعت، به طور معناداری موجب بهبود هماهنگی بین ورودی های حسی (بینایی، شنوایی، لمسی، بویایی و تعادلی) و خروجی های حرکتی (مهارت های درشت و ظریف) می شود. نظریه های رشدی مانند نظریه پیاژه و دیدگاه های نوین در علوم اعصاب تربیتی به عنوان چارچوب های تحلیلی به کار گرفته شده اند. در پایان، راهکارهای عملی برای ادغام محیط های طبیعی در برنامه های درسی ابتدایی ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر طبیعت (NBL) ، ارتباط حسی-حرکتی ، دوره ابتدایی ، محیط های طبیعی ، مهارت های حرکتی ، رشد شناختی-حرکتی