اقدام پژوهی : چگونه توانستم اختلال رفتاری لجبازی را در دانش آموز اتیسم کاهش دهم ؟

هدف این پژوهش ارائه و اجرای راهبردهای مفید و موثر در کاهش اختلال رفتاری لجبازی در دانش آموز اتیستیک بوده است. در این راستا از جمله اهدافی را پیگیری نمودم عبارت از رفع کاهش اختلال رفتاری لجبازی، پیشگیری از آسیب روانی، عدم اعتماد به نفس، بهبود مهارت های ارتباطی و تعاملات اجتماعی افزایش پیشرفت و موفقیت های تحصیلی در دانش آموز مورد پژوهش بدین منظور پس از مشاهده اختلال رفتاری لجبازی در دانش آموز اتیستیک اطلاعات جامع از طریق روش های جمع آوری اطلاعات مانند مشاهده، مصاحبه، افراد متخصص، کتاب ها و منابع مختلف جمع آوری گردید که پس از تجزیه و تحلیل اطلاعات گردآوری شده عواملی به عنوان علل اصلی اختلال رفتاری لجبازی در دانش آموز شناسایی و مشخص گردید. از جمله مشکل ذهنی و نقصی در دامنه توجه اختلال اوتیسم نداشتن مهارتهای ارتباطی کلامی و غیرکلامی، نداشتن یکپارچگی حسی و پیروی از الگوهای رفتاری تکراری، توجه فراوان والدین به رفتارهای نامناسب کودک و تقویت رفتارهای نامناسب، والدین کج خلق، نداشتن برنامه ریزی و فرصت مناسب برای کودک وبا شناسایی این عوامل راه حل هایی جهت کاهش اختلال رفتاری لجبازی در دانش آموز به کار گرفته شد از جمله ان فعالیتهای درمانی و آموزشی؛ دارو درمانی، بازی درمانی، رفتار درمانی وتوانبخشی _ ABA ، TEACCH ، PECS ، FlooTime جلب همکاری خانواده و ارائه راهبردهای آموزشی به آنان و استفاده از روش های تقویت های رفتار قصه درمانی، موسیقی درمانی و تشویق بود. در نتیجه ی اجرای راهکارهای انتخابی و مشاهده وضع دانش آموز ، پیشرفت رفتاری و آموزشی داشته و اختلال رفتاری لجبازی، فشارها و هیجانات روحی عاطفی دانش آموز کاهش و مهارت های ارتباطی و تعاملات اجتماعی وی افزایش یافته بود.

کلیدواژه ها:

اوتیسم ، پرخاشگری ، لجبازی ، مادر ، دانش آموز ، مدرسه