طراحی موزه هنرهای اسلامی در شهر زنجان با راه اندازی بر به کارگیری هندسه و نقوش اسلامی در سازماندهی فضا و گردشگر

موزه ها در جهان معاصر، فراتر از محل نگهداری اشیا، به نهادهایی فرهنگی، آموزشی و محرک توسعه شهری تبدیل شده اند. این ضرورت و اصول طراحی موزه هنرهای اسلامی در شهر زنجان با بررسی بهره برداری از هندسه و نقوش اسلامی می پردازد. با توجه به فقدان بناهای شاخص فرهنگی–هنری در زنجان و مهاجرت هنرمندان به دلیل نبود فضای مناسب، موزه هنرهای اسلامی می تواند به عنوان نماد هویتی شهر و محرک اقتصاد گردشگری عمل کند.در این مطالعه، مبانی نظری هنر و معماری اسلامی (حکمت توحیدی، وحدت در کثرت، تناسبات مقدس) و جایگاه موزه در دیدگاه تحلیل شده و نمونه های موردی داخلی (روشن، ۱۳۹۴، حاتمی، ۱۳۹۷، خانی، ۱۳۹۳) و خارجی (موزه هنر اسلامی دوحه) بررسی شد. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری آگاهانه نقوش و الگوهای هندسی (گره ها، الگوهای ۴، ۶، ۸، ۱۲ وجهی، تناسب طلایی) در سازماندهی فضایی، فرم، نما و تماشای مخاطب، موزه را از ظرف خنثی نشان می دهد به فضای تصویری زنده و آموزش هنر اسلامی می دهد.هدف اصلی پژوهش، طراحی ضوابط است که موزه هنرهای اسلامی زنجان را همزمان به نماد شهری ، مرکز آموزش و پژوهش ، محیط فرهنگی و محرک اقتصاد گردشگری تبدیل کند. نتایج بر لزوم تلفیق مبانی نظری هنر با تحلیل شهری زنجان و تجربه های موفق جهانی اسلامی و الگویی جامع برای طراحی موزه های هنر اسلامی معاصر می دهد

کلیدواژه ها:

موزه هنرهای اسلامی ، نقوش اسلامی ، هندسه مقدس ، معماری اسلامی ، هویت شهری