بررسی نقش فناوری و هوش مصنوعی درارتقای فرآیند یاددهی–یادگیری دانش آموزان

در سال های اخیر، پیشرفت های گسترده در حوزه فناوری و هوش مصنوعی فرصت های نوینی را برای نظام آموزشی فراهم ساخته است. مدارس به ویژه در مقطع دبیرستان دوره دوم به عنوان بستری مهم برای تربیت نیروی انسانی متخصص، نیازمند بهره گیری از ابزارها و روش های نوین آموزشی هستند. هوش مصنوعی می تواند با ایجاد محیط های یادگیری هوشمند، شخصی سازی آموزش، تحلیل داده های تحصیلی و ارائه بازخورد فوری، موجب ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری گردد. این پژوهش با رویکرد مروری–تحلیلی به بررسی نقش و کارکردهای فناوری و هوش مصنوعی در آموزش دبیرستان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین، سامانه های آموزش تطبیقی، چت بات های آموزشی و نرم افزارهای هوشمند می تواند علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان، موجب افزایش انگیزه، خلاقیت و تفکر انتقادی آنان شود. همچنین نتایج بررسی ها بیانگر آن است که گرچه فرصت های فراوانی در بهره گیری از هوش مصنوعی وجود دارد، اما چالش هایی نظیر کمبود زیرساخت، فقدان مهارت معلمان، مسائل اخلاقی و دغدغه های مربوط به حریم خصوصی داده ها نیز باید مورد توجه قرار گیرد. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش دبیرستان نه تنها ضرورتی انکارناپذیر است، بلکه مستلزم برنامه ریزی دقیق، آموزش معلمان و طراحی راهبردهای کلان آموزشی متناسب با شرایط بومی کشور می باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، هوش مصنوعی ، فناوری آموزشی ، یادگیری هوشمند ، دانش آموزان